barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Laatste artikelen

De oorspronkelijk uit Portland, Oregon afkomstige Jeff Jensen heeft, sinds hij zich in Memphis vestigde, er behoorlijk zijn draai gevonden. Inmiddels is hij de spil geworden binnen een groep niet onbeduidende muzikanten. Naast zijn eigen werk is hij te horen op cd’s van mensen als Mick Kolassa, Eric Hughes, Victor Wainwright en anderen, hetzij als muzikant of als producer. Nadat hij enkele jaren voor het eerst Europa heeft bezocht hebben we hem al diverse keren mogen begroeten in ons kleine landje.

Met “Wisdom & Decay” is onlangs de zesde cd van Jeff Jensen uitgekomen met daarop tien nummers, waarvan zeven originals. De drie covers zijn bekend van Little Milton, Tom Waits en Bob Dylan. Hij wordt begeleid door zijn vaste band, bestaande uit bassist Bill Ruffino en drummer David Green, aangevuld met een groep bevriende muzikanten. Opvallend bij het beluisteren naar “Wisdom & Decay” is het feit dat hij zich van de rockende blues wat meer naar de soul heeft gewend. De opener, het van Little Milton bekende “I’m Living Off The Love You Give” maakt dat door het Stax-geluid meteen duidelijk. Van Dylans “Tonight I’ll Be Staying Here With You“ maakt Jensen een funky bluesnummer. Dat hij niet afhankelijk is van covers heeft hij op zijn eerdere albums al bewezen en ook hier vinden we weer veel moois, zoals in het jazzy “2000 Days” en de gospel “Luck Is Gonna Change”. En dat hij nog steeds kan rocken laat hij horen op het laatste nummer “The Water Jam”. Wederom een zeer gelukte cd van deze sympathieke bluesman.

Website: www.jeffjensenband.com 

Reacties (3)

Rootsmuziek of Americana, hoe je het ook wilt noemen, hebben altijd de interesse gehad van Dieter van der Westen. Maar een nummer één hit had hij in Marokko met de Noord-Afrikaanse groep Kasba, waarmee hij achttien jaar door Europa, Afrika en Zuid-Amerika toerde. Voorheen verscheen al het album “Save My Memories”, dat niet echt opviel. Twee jaar geleden kwam “Old Oak Tree” uit, dat nu is opgevolgd door “Me And You”.

Op “Me And You” staan tien nummers, waarvan negen door Van der Westen zelfgeschreven, autobiografische stukken zijn. In tegenstelling tot de voorganger wordt van der Westen hier begeleid door een complete band, bestaande uit Eric van der Westen (bas), Joost Abbel (banjo, dobro), Aron Raams (electrische gitaren) en Gijs Anders van Straalen (drums, percussie). Als gast horen we Mirte de Graaff op viool. Binnen het spectrum van de Americana weet Van der Westen een goede mix aan stijlen naar voren te brengen. Bedachtzame luisterliedjes, en ook country, zoals in de cover “Jesse James”, een neiging naar southern rock in “Heart Of Mine, of funk in “Take Me Higher” maken hiervan een goed gevarieerd album. De teksten zijn het absoluut waard om goed te worden beluisterd, muzikaal zit het allemaal goed in elkaar. Prima album.

Website: www.dietervanderwesten.com 

Reacties (1)

En weer iets fraais van onze zuiderburen. Nog maar enkele jaren geleden toerde hij de Benelux en omstreken rond met Fried Bourbon. Hiervan gingen de leden ieder huns weegs, zowel letterlijk als figuurlijk. Mondharmonicaman Steven Troch pakte de Chicagoblues op en Tim Ielegems koos meer voor de rock ’n roll en rhythm ‘n blues. Laatstgenoemde heeft nu met zijn Rhythm Revue zijn tweede cd uitgebracht. De band bestaat naast zanger/gitarist Tim uit Dennis Tubs (drums), Boss (bas) en Bart Stone (saxofoon). Daarnaast zijn James Harman (harmonica, producer), pianist Gene Taylor en zangeres Kathleen Vandenhoudt aanwezig.

Zoals gezegd, de r&b en r&r is leidend en dat is meteen duidelijk met de opener “Drop You Like A Bad Habit”. En zo swingen we door de twaalf nummers. Het door Harman geschreven “Icepick’s Shakedown Th’owdown” en Tims eigen “I Wanna See You Bab y”. Een speciale vermelding verdienen het lome “The Way It’s Gonna Be” en de Pee Wee Crayton cover “Blues After Hours”. Een prima album.

Website: www.shakedowntime.be

Reacties (3)

De Braziliaan Artur Menezes is een actief baasje, zowel in zijn thuisland als in de VS. In Brazilië is hij een van de oprichters van Casa do Blues, is al jarenlang de hoofdact op diverse festivals, heeft hij gesproken op TEDTalks. Hij heeft een aantal jaar in Chicago gewoond, waar hij het podium deelde met Buddy Guy, John Primer, Phil Guy om er maar een paar te noemen. Inmiddels woont hij al weer twee jaar in Los Angeles en is winnaar van de Gibson/Albert King Award en werd hij derde tijdens de 2018 IBC.

Met “Keep Pushing” is onlangs zijn vierde cd verschenen met daarop tien zelfgeschreven nummers. Menezes is een, zoals ze in het Engels zo treffende weten uit te drukken, zogenaamde ‘high octane guitar slinger’. Dat komt dan neer op stevige, doch melodieuze blues. Stevig en hard rockend in onder meer het titelnummer “Keep Pushing” en dan weer rustig in een slowblues als “Any Day, Any Time” en de ballad “Can’t Get You Out Of My Mind”. Flink rockend en met verrassende tempowisseling wordt de cd afgesloten met “Til The Day I Die”. Voor mij is deze cd een eerste kennismaking met Artur Menezes; een zeer positieve kennismaking.

Website: www.arturmenezes.com


Reacties (3)

Weer een Canadese muzikant met een indrukwekkende muzikale carrière. Steve Dawson is een prijzen vergarende muzikant en producer, die aan meer dan tachtig albums heeft gewerkt, hetzij als begeleidend muzikant, producer of als eigen project. “Lucky Hand” is zijn achtste solowerk met uitsluitend instrumentaal werk.

De tien nummers op het album zijn samen met zijn  oude makker Jesse Zubot geschreven, die ook de strijkers op vijf van de nummers heeft gearrangeerd. Dawson wordt begeleid door Peggy Lee (cello), Jesse en diens broer Josh Zubot (viool) en John Kastle (altviool). Daarnaast Charlie McCoy (harmonica) en John Reischman (mandoline) te horen. Het resultaat is een album vol opwindende melodieën, die putten uit een rijk muzikaal verleden. Invloeden van countryblues, folk en countrymuziek zijn duidelijk hoorbaar. Denk aan het werk van een Leo Kottke of een Chet Atkins. Erg mooi is “Little Harpeth”, waarbij Dawsons gitaar en de mandoline van Reischman elkaar aanvullen.

Website: www.stevedawson.ca

Reacties (3)

De in Florida woonachtige Victoria Ginty heeft in de loop van de jaren als een zangeres en tekstschrijver van formaat een behoorlijke reputatie opgebouwd. Daarnaast speelt zij gitaar en viool. Haar band Ladyhawke bestaat uit Tim Costello (gitaar), Mike Ivey (bas), Chuck Wieich (trompet) en Nick Lauro en Wayne Cornelius (sax).

Onlangs is haar cd “Unfinished Business” verschenen met daarop elf nummers, waarvan er acht zijn (mee)geschreven door Ginty. We horen een combinatie van ouderwetse blues, soul en rock. Haar kwaliteiten als tekstschrijver komen naar voren in nummers als “Unfinished Business” (wat zou gebeurd zijn als….) en “Do Me Right” (een waarschuwing). Bijzondere vermelding verdienen nog de prachtige slowblues “Every Night, Every Day”, de mooie ballad “Water”, waarin water de metafoor is voor liefde, die haar verdriet weg wast, en “The Blues Found Me”, waarin ze zingt dat we zelf verantwoordelijk zijn over wat ons overkomt en dat we niet de omstandigheden de schuld moeten geven. Een echte parel. Goed geschreven en uitgevoerd. Prachtig.

Website: www.victoriagintyandladyhawke.com

Reacties (3)

Alweer een groot bluestalent uit Canada, deze Suzie Vinnick. Deze dame was finalist bij de 2013 IBC in Memphis en in eigen land grossiert zij in prijzen. Deze in Toronto woonachtige dame schrijft haar eigen nummers en wat stijl betreft varieert zij tussen blues, gospel en rootsrock.

“Shake That Love Around” is haar zesde album en het is de hoogste tijd dat zij ook aan deze kant van de Atlantische Oceaan bekendheid verkrijgt. Op de cd staan twaalf nummers, waarvan negen door Suzie zijn geschreven of meegeschreven. De aftrap wordt verzorgd door “Happy As Hell”, een flink rockende rootsnummer. Daarna leidt mevrouw Vinnick de luisteraar door een variatie van blues, ballads en americana. Mijn persoonlijke favorieten zijn de blues “Lean InTo The Light” en de ballad “Crying A River For You”. Een prima album, dat hopelijk helpt de aandacht aan deze kant van het grote water op haar te vestigen.

Website: www.suzievinnick.com

Reacties (2)

Zelf noemen ze hun muziek blues ’n roll en dat is eigenlijk best een treffende benaming. Het is rock ’n roll, blues en pittige rock. Een vergelijking met Dr. Feelgood wordt vaak gemaakt en dat is absoluut geen schande voor het Franse vijftal, dat onder de naam Shaggy Dogs de podia in en buiten hun thuisland onveilig maakt. De band bestaat uit bestaat uit Red op zang en harmonica, Jacker op gitaar, Guillermo op drums, Toma op bas en Ben op piano en orgel.

Ook op hun recente cd “All Inclusive” rocken zij weer als vanouds. Het is alweer hun achtste cd. Er staan dertien nummers op, waarvan twaalf van eigen hand. De enige cover is de uitsmijter “No Mo Do Yakamo” van Dr. Feelgood. Behalve een enkel uitstepje naar de latin (“El Dia De Los Muertos”) en een slowblues (“Tired Of It All”) wordt van begin tot eind stevig gerockt. Bijzondere vermelding verdienen de knallende opener “Blues Steady” met prima harmonicawerk van Red, een stuk rumblerock in “Link Wray”, en het dreigende geluid van de al genoemde “Tired Of It All”. Prima plaat.

Website: www.shaggy-dogs.com

Reacties (2)

De in het Canadese Quebec geboren Tas Cru, die eigenlijk Rick Bates heet, woont nu alweer geruime tijd in New York State. In tegenstelling tot de rest van zijn familie had hij niet de ambitie om iets in de muziek te gaan doen. Met de blues kwam hij pas in aanraking nadat een oude dienstmaat uit de marine hem vroeg bij zijn band te komen.  Daarnaast heeft hij kwaliteiten ontwikkeld als liedjesschrijver, die zowel gemeen en boos als liefdevol en humoristische teksten kan maken. En altijd zit er een diepere laag in zijn werk.

Als ik het goed heb bijgehouden is “Memphis Song” zijn zevende album met twaalf zelfgeschreven nummers. Twee ervan in samenwerking met Mary Ann Casale. Deze Mary Ann is op een van de nummers de horen als gitarist, op een tweede neemt zij de zang op zich en in de overige tien zingt zij op de achtergrond. Verder horen we nog o.m. pianist Victor Wainwright, bassist Bob Purdy en slidegitarist Pat Harrington. Muzikaal gezien zit Tas Cru ergens midden in de soulvolle Memphis blues. Dat wordt meteen duidelijk bij de opener “Heal My Soul” dat sterk naar de gospel neigt. Een voorbeeld van de humoristische ondertoon in zijn teksten is “That Look”, een ogenschijnlijk eenvoudige tekst, maar een waar de #MeToo beweging waarschijnlijk iets over te zeggen heeft. Nummers die een bijzondere vermelding verdienen zijn het funky “Give A Little Up”, een duet met Casale, en “Can’t Get Over Blues”, dat eindigt in een jam waarin iedere solist de ruimte krijgt. Een uitstekend album.

Website: www.tascru.com

Reacties (4)

De in het Duitse Offenburg geboren Michael Kaeshammer (1977) heeft het vak geleerd in clubs en op festivals in Duitsland voordat hij – nog als tiener – met zijn ouders naar Canada verhuisde. Zijn debuut-cd “Blue Keys” verscheen in 1996 toen hij 19 jaar oud was. Inmiddels zijn we 22 jaar, negen albums en een kast vol met prijzen verder en heeft Kaeshammer een behoorlijke reputatie opgebouwd. Hij raakte het eerst geïnspireerd door de boogiewoogie klanken van Albert Ammons, Meade Lux Lewis en Pete Johnson en in de loop van de jaren raakte hij steeds meer beïnvloed door het geluid uit New Orleans.

Met “Something New” is onlangs zijn tiende cd verschenen met elf nummers, waarvan er tien door Kaeshammer zijn geschreven of meegeschreven. Naast een uitstekende band zijn er gastrollen weggelegd voor mensen als Cyril Neville, Curtis Salgado, Chuck Leavell en Randy Bachman. Dat geeft weer hoe deze man wordt gewaardeerd door zijn collega’s. De New Orleans-klanken zijn meteen duidelijk in het openingsnummer “Scenic Route”. Deze jazzy stijl komen we vaker tegen op de cd. Maar ook funk en ballads horen we. Erg fijne nummers zijn naar mijn mening “Do You Believe?”, waarin de harmonica van Salgado duelleert met de blazerssectie, en “Who Are You” met de felle gitaar van Randy Bachman. Hoogste tijd om het publiek in Europa eens met deze man kennis te laten maken.

Website: www.kaeshammer.com

Reacties (3)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl