barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
0 The Bennett Brothers - Not Made For Hire
 























































































Reacties

Zijn debuutalbum verscheen in 2005 en nu, twaalf jaar later, brengt de Canadese zanger/gitarist André Bisson zijn zevende cd “Break” uit. Door de jaren heen heeft Bissons zijn stijl zich geuit door zwaar tegen soul aanliggende blues en dat is met het nieuwe album niet anders.

Bisson wordt begeleid door een keur aan muzikanten, waaronder een blazerssectie, die voor een groot deel debet is aan het soulachtige geluid. Er staan twaalf nummers op de cd, waarvan een groot deel door Bisson zelf is geschreven. Opvallend is de geheel eigen versie van het bekende Beatles-nummer “Eleanor Rigby”. Zoals gezegd, Bissons stijl is blues met duidelijke invloeden uit de soul. Om meer precies te zijn: uit de Motown soul. Hij is een goed en smaakvol gitarist met een soulvolle stem, die zich uitstekend voor het genre leent. Mijn favoriete nummers zijn het stevige “Feelin’ Fine”, het rock ’n roll-nummer “Next In Line” en het al genoemde “Eleanor Rigby”. Er is genoeg te genieten: aanrader.

Website: www.andrebisson.ca

Reacties (3)

Rockende ritmes, swingende blazers, spetterend gitaarwerk, deze cd heeft alles wat je verwacht van de soulblues. De Canadese André Bisson heeft onlangs met “Left With The Blues” zijn zesde cd uitgebracht. Hij zorgt zelf voor zang, gitaar en piano en wordt ondersteund door saxofonist Bil Holinaty, trompettist Loretta Hale, bassist Kevin Beeby and drummer Glenn Paul. Met zijn vijven vormen zij een uiterst hechte groep.

Van de tien songs zijn er negen door Bisson zelf geschreven. Wat stijl betreft is het duidelijk blues met een ondertoon van soul en gospel. De nummers zitten prima in elkaar en zijn met hoorbaar speelplezier opgenomen. Mijn favorieten zijn “Deepest Kind Of Mean” met hulp van harmonicaman Jerome Godboo, en de slowblues “Ordinary Day”.

Kortom, een prima album van deze getalenteerde Canadees. Absoluut waard om gehoord te worden.

Website: www.andrebisson.ca

Reacties (1)
Deze cd is al enige tijd uit, maar toch vond ik hem waardevol genoeg om hem nog te recenseren. Het is inmiddels al de elfde van deze uit Hildesheim, Duitsland afkomstige band, die is gevormd rond de gebroeders Arlt. Michael (zang, harmonica) en Andreas (gitaar, zang) zijn duidelijk de spil van de band, die verder bestaat uit toetsenist Dennis Koeckstadt, bassist Henning Hauerken en drummer Bernhard Egger.
B.B. & The Blues Shacks was een graag geziene gast in de Downtown Bluesclub in Hamburg, waar ik ze regelmatig met veel plezier heb zien optreden. De band speelt, zoals het zelf noemen, retro-blues. Eigenlijk een combinatie van jumpblues en rock 'n roll, kortom authentiek swingende blues.
Specifiek was altijd de combinatie van gitaar en harmonica, maar laatstgenoemd instrument heeft op dit album een wat minder prominente plaats gekregen. Deze cd is opgenomen in de Londense Toe Rag studio, vandaar de toepasselijke naam “London Days”.
 
Meteen met het eerste nummer “Real Good Times” laat de band horen welke richting het opgaat. Lekkere swingende uptempo blues dat goed soulvol wordt gezongen door Michael. Dat hij over een mooie soulstem beschikt laat hij in “Just You” nog eens goed horen. En dat broer Andreas een van de smaakvolste gitaristen van Europa is laat hij nog eens goed horen op “Fools Getting Stronger”.
Het album is een goede mix van covers en eigen werk en, zoals we van hen gewend zijn, gestoeld op de naoorlogse stadsblues. Dit album is voor mij een stap vooruit en ik denk dat deze band nog vele jaren meekan.
 
Lees meer...   (2 reacties)

De Backtrack Blues Band komt uit Tampa Bay, Florida en is een van de oudste bands uit die staat. Opgericht in 1980 hebben zij het podium gedeeld met artiesten als Stevie Ray Vaughan, B.B. King, Albert Collins, Johnny Winter, Gregg Allman om er maar een paar te noemen. De band bestaat uit bassist Jeff ‘Stick’ Davis, zanger en mondharmonicaspeler Sonny Charles, leadgitarist Kid Royal, gitarist Little Johnny Walter en drummer Joe Bencomo. Ieder van hen is een specialist op hun gebied en samen vormen zij een team dat zijn gelijke niet kent.

Onlangs verscheen van hen het zesde album “Make My Home In Florida”, een dubbelpak met cd en dvd met opnamen van een optreden in het Palladium Theatre in St. Petersburg, Florida van 6 januari 2017. We horen negen nummers, waarvan vier van de hand van Sonny Charles, en vijf covers. De band brengt een combinatie van Chicago- en Texas-blues, zeer professioneel en met een overduidelijk speelplezier. Vooral dit laatste komt de spontaniteit ten goede. De drie begeleiders zorgen voor een stevig fundament, waarop Kid Royal en Sonny Charles kunnen bouwen. Royal neemt op twee nummers de zang waar, wat duidelijk maakt dat hij van hen beiden de wat mindere zanger is. Zijn gitaarwerk maakt dit echter weer goed. Sonny Charles is een goed zanger en uitstekende harmonicablazer in de traditie van de grote en kleine Walter. Volgens de hoestekst is er niet aan de opnamen gesleuteld, geen overdubs of andere fratsen. De geluidsopnamen zijn helder en de dvd geeft het optreden in hd-kwaliteit weer. Een prima cd en dvd van een uitstekende liveband, die het ongetwijfeld ook hier op de festivals goed zal doen. Welke promotor durft?

Website: www.backtrackbluesband.com

Reacties (2)

Bacon Fat Louis is een bluesduo uit de Salland (Overijssel), bestaand uit zanger/gitarist Bo Hudson en drummer/percussionist Sandy 'Slim' Sticks. na jarenlang in diverse bands te hebben gespeeld hebben Hudson en Sticks het plan opgevat de blues in zijn meest pure vorm te spelen op meest zelfgemaakte instrumenten. Het slagwerk wordt aangevuld met potten en pannen, flessen en alles wat zich laat betimmeren en Bo speelt meestal op zelfgemaakte driesnarige Cigarbox gitaren.

De debuut-cd bestaat uit twaalf songs, waarvan er tien zelf zijn geschreven. De andere twee zijn van de hand van Mississippi Fred McDowell en Jimi Hendrix. Wat we te horen krijgen is een combinatie van R.L. Burnside en Seasick Steve, maar getrokken uit de Hollandse klei. Rauwe opzwepende muziek met weinig middelen op de plaat gezet. Voor de broodnodige variatie is ook gezorgd. Het is niet allemaal rauw en ruig, maar we krijgen gelegenheid even op adem te komen bij songs als de countryachtige ballad "Oh Johanna". Deze klinkt live opgenomen met S.G.J. Epskamp, die voor de tweede stem zorgt. Voor nog een aantal songs worden hij en S. Pierik als achtergrondzangers ingezet. Dan wordt er weer een aantal songs  ruig de boogie gespeeld tot de eerste cover, Mississippi Fred McDowells "You Gotta Move", een akoestische blues waarop het duo ondersteuning krijgt van de al genoemde Epskamp en drummer A. Mincha. Ook "Man From The Country" is er een om even adem te halen. Als laatste krijgen we een bonustrack te horen met de eenvoudige naam "Bonus Track", waarop de cd op passende - dus stampende en ruige - wijze wordt uitgeluid.

BarnOwlBlues vindt: een hele leuke cd. Zeker voor liefhebbers van pure en eerlijke blues zonder franjes en tierelantijnen is dit een aanrader.

Reacties

Eind 2013 zijn Bo Hudson en Sandy Slim Sticks onder de naam Bacon Fat Louis begonnen als duo. Na de toetreding van Hokey Bellamore gaat de band als trio door het leven. Het debuutalbum werd goed ontvangen en inmiddels is een conceptalbum gepland.

Als tussendoortje is een EP verschenen met de titel “Live”. Vijf nummers, die laten horen waar Bacon Fat Louis live toe in staat is. En dat is niet gering. Vier nummers zijn eigen composities. De opener en enige cover, Bukka White’s “Shake Em On Down”, swingt en rockt als geen ander. Het gaat er wat rustiger aan toe op “Stagguh Lee”, maar daarna gaat de versnelling er weer op. Een fraai visitekaartje, dat een goede indruk geeft van het kunnen van de band.

Website: www.baconfatlouis.nl

Reacties (1)

Met hun zelfgemaakte instrumenten vielen de drie heren van Bacon Fat Louis al snel op. Cigarbox-gitaar, potten en pannen en verder harmonica en toetsen. De genoemde heren zijn Bo Hudson (gitaar, cigarbox guitar, zang), Sandy ‘Slim’ Sticks (drums, percussie) en Hokey Bellamore (bluesharp, zang). In 2013 verscheen hun eerste cd “Bacon Fat Louis”, die drie jaar later werd gevolgd door nummer twee, de vijf nummer tellende EP “Live”.

Voor hun derde cd heeft Bacon Fat Louis het wat grootser aangepakt. Het is een conceptalbum geworden met bijbehorend boek. Op het album wordt het leven bezongen van Henry Sloan, een oude bluesmuzikant uit de begintijd van de Deltablues. Deze Sloan zou zijn geboren in januari 1870 en overleden zijn op 13 maart 1948. Hij woonde op de bij bluesfans bekende Dockery Plantation rond dezelfde tijd dat Charley Patton en de gebroeders Chatmon er woonden. Volgens de verhalen zouden Patton en de Chatmons het muziek maken van hem hebben geleerd. Helaas heeft Sloan nooit opnamen gemaakt.

Bacon Fat Louis heeft het leven van deze legende nu op muziek gezet op “The Glorious Gospel & Blues Of Henry Sloan”. De band beperkt zich niet tot de Deltablues, die de hoofdrolspeler moet hebben gespeeld, maar we horen zowel elektrische als akoestische blues, gospel en soul. Enkele keren horen we gesproken teksten tussen de nummers door, die zorgen voor een continuïteit in de verhaallijn. Het begint met Sloans eerste stappen in de muziek in “Ready To Roll”en “Born To Boogie”, de liefde in “Nobody But You”, het geloof in “I Do Believe” en “Jesus Help Me Please” en eindigt met zijn dood in de worksong “No More Shackles”. De cd wordt vergezeld door een boek met illustraties van Pieter Zandvliet. Bovendien zijn er plannen voor een verfilming van het project, waarbij de muziek op de cd als soundtrack dient.

“The Glorious Gospel & Blues of Henry Sloan” is een mooi uitgevoerd en geslaagd project van Bacon Fat Louis. Het duikt diep in de geschiedenis van de blues. Muzikaal en visueel is er veel te genieten. Erg goed gedaan.

Website: www.baconfatlouis.nl

Reacties (2)

Bad Brad & The Fat Cats is een trio jonge bluesmuzikanten uit de staat Colorado. De band bestaat uit naamgever Brad Strivers (zang, gitaar), Alec Strivers (drums) en Nic Clark (mondharmonica). Onlangs is hun tweede cd, "Take A Walk With Me", uitgebracht, waarop zij nog aanvullende hulp hebben gekregen van Lionel Young (slide gitaar), Dwight Carrier (accordeon), Gregg Mackenzie (harmonica), Bill Shannon (bas) & Alissa Chesis (bas). Het trio beschikt over een enorm talent en zij weet de luisteraar van begin tot eind te boeien.

Het album bestaat uit dertien door Brad geschreven songs, die zich allemaal binnen het rockende bluesstramien bewegen. De Texasblues is de rode draad, die begint met "Take A Walk With Me" en via boogies als 'Ego Trip", shuffles als "Take It Easy", slowblues als "Lucky Man" en een surfrocker als "UMA" worden we steeds naar deze stijl teruggevoerd. Mijn persoonlijke favorieten zijn  de al genoemde "Lucky Man" en het jagende "Man On The Move". Brad heeft een prettige stem, die absoluut niet bij zijn leeftijd (23 jaar!) past, en hij heeft een geweldige gitaartechniek. Nic is een uitstekende harmonicablazer en Alec geeft een prima backing. 

BarnOwlBlues vindt, ondanks wat steeds wordt beweerd is deze cd het zoveelste bewijs dat de blues nog steeds niet dood is. Bad Brad & The Fats Cats is een frisse verschijning en mede met hun inzet kan de blues nog jaren vooruit. Met het gevarieerde aanbod van blues en boogie is er voor iedereen wel wat te genieten.

www.fatcatsofficial.com

Reacties (1)

In 2015 vormde zangeres en bassiste Raha Javanfar rond zich een band, die de naam Bad Luck Woman & Her Misfortunes draagt. Een jaar later verscheen in thuisland Canada de debuut-cd “Cursed”, die nu ook aan deze kant van de oceaan verkrijgbaar is. De band bestaat naast de al genoemde Raha uit gitarist Fraser Melvin, saxofonist Andrew Moljgun en drummer Jonathan Hyde. Tom Moffett (trompet) en Jay Swinnerton (piano) vullen het kwartet aan. Op vier nummers zijn op gitaar Adam Beer Colacino en op drums Galen Pelley te horen.

Op de cd staan tien nummers, waarvan  Javanfar en Melvin er elk een schreven De overige acht zijn bekend van onder meer Memphis Minnie, Julia Lee en Melvin Smith. Het is in feite een eerbetoon aan de dames van de klassieke blues, jazz en r&b en dan de wat ondeugende en dubbelzinnige variant ervan. De luisteraar wordt teruggevoerd naar de clubs van de vijftiger jaren. De band beweegt zich makkelijk tussen een big band-stijl, swingende jump-blues en pure blues. De acht covers worden prima uitgevoerd, maar ook het door Javanfar geschreven “Take Our Time Together” is het waard om beluisterd te worden. Een leuke cd, zeer geslaagd.

Website: www.badluckwoman.com

Reacties (3)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl