barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Fathead - Where's The Blues Taking Me
“Where's The Blues Taking Me” is alweer de zevende cd van de Canadese vijfmans bluesformatie Fathead. Een band, die grossiert in Juno Awards, de Canadese versie van de Grammy. Hun eerste album stamt uit 1995 en sindsdien zijn zij een vast begrip geworden in het Noordamerikaanse bluescircuit. De band bestaat uit zanger John Mays, bandleader/mondharmonicaman/saxofonist Al Lerman, bassist Omar Tunnoch, gitarist Teddy Leonard en drummer Bucky Berger.
Naast hun eigen optredens waren zij ook enkele jaren de vaste begeleidingsband voor Little Mack Simmons, met wie zij twee hooggeprezen cd's opnamen.
Deze cd bestaat uit een flink deel door het tandum Lerman/Tunnoch zelfgeschreven songs. Het album begint met de shuffle “Shame On You” en zet hiermee meteen de toon voor de hele cd neer. Een lekkere vette blues met de ietwat slepende zang van John Mays. En dat is precies wat we in de volgende twee nummers tegenkomen. Bas en drums leveren een goede basis, mondharmonica en gitaar verfraaien het geheel en de zang maakt het plaatje af.
 
Met “Lay It On The Line” wordt de harmonica geruild voor de sax en ontstaat een blues/soulballad van de hoogste categorie. Een prachtige gevoelvolle gitaarsolo, gevolgd door de sax, maken het dan helemaal af. En net zo makkelijk spelen de heer een gospel, “Carry On”, en het funky “(I Like My Sex) Drip Dry”, weer gevolgd door het gospelachtige “Freedom Day”.
Ook de (echte) R&B wordt niet geschuwd, “Easy Going Man” is daar een prachtig voorbeeld van. “Harp Sauce” is precies wat de titel al aangeeft: een instrumental met de vette Chicagoharp van Lerman als hoofdinstrument. “Trouble In The World No More” is een soulnummer met een boodschap.
“Big City Blues” heeft een ska-achtige ritme en zorgt ervoor dat je maar moeilijk kunt blijven stilzitten. Met “Poor Frank” keren we weer terug naar de echte blues. Zoals bij een aantal andere songs valt ook hier op dat de heren goede tekstschrijvers zijn, er wordt nl. binnen enkele minuten een klein verhaaltje verteld. “The Boogieman” is een vlotte R&B-song a la Screaming Jay Hawkins.
Met “Don't Leave Me Tonight” wordt een klein bezoekje aan de easy listening gebracht. En als uitmijter krijgen we nog Jackie Wilson's “Lonely Teardrops” voorgeschoteld.
 
Na het beluisteren van deze cd is Fathead voor mij een echte ontdekking. Zeer gevarieerd - de heren beheersen diverse – muziekstijlen, en goed en professioneel gespeeld. Maar ook weer niet té professioneel, het enkele ruwe randje hier en daar zorgt voor het nodige gevoel. Zoals ik hierboven al schreef beheersen zij ook het vak van liedjesschrijver. Het zijn gewoon kleine verhaaltjes die in een bluesjasje worden gepresenteerd.
Deze band zou ik ook graag eens live zien. Wie haalt ze naar Nederland?
 
Fathead - I Pity The Fool

Reacties

Frenk op 09-08-2010 08:52
Weer een onbekende voor mij. Waar haal je ze toch vandaan?
Klinkt goed!
 
Greetz
Frenk
 
KoR op 09-08-2010 21:05
Klinkt zeker erg goed!
 
Je bent aardig doorgegaan deze zomer, zal er wat tijd aan moeten besteden om je tips te beluisteren.
Ga ook het "puntleven" weer oppakken, na een zomerstop heb ik er weer zin in.
 
Kom dan ook zeker geregeld bij jou langs om te genieten van jou tips!
 
Een heel muzikale week gewenst.
 
Groeten, KoR
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl