barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
John Norum - Play Yard Blues
John Norum is vooral bekend als gitarist van de Zweedse hardrockformatie Europe, die met “The Final Countdown” een wereldhit had. Geboren in Noorwegen verhuisde hij al op jonge leeftijd met zijn moeder en zus naar Zweden. Met zijn veertiende ontmoette hij Joey Tempest, met wie hij Europe oprichtte. Met Europe nam hij drie albums op, maar wegens muzikale verschillen verliet hij de band in 1986. Hij begon aan een solocarrière en werkte samen met o.m. Don Dokken en Glenn Hughes.
In 2003 nam hij deel aan de reünie van Europe en sindsdien toert hij met hen rond en neemt ook weer albums met zijn oude collega's op. Daarnaast vindt hij tijd om aan een solocarrière te werken. Een één van de vruchten van deze solocarrière ligt nu voor me. Inmiddels weer de zevende solo-cd die hij op zijn naam heeft staan: “Play Yard Blues”. John, die hier gitaar speelt en zingt, wordt ter zijde gestaan door bassist Tomas Torberg, drummer Thomas Bronman, Peer Stappe op percussie en toetsenist Mic Michaeli.
Norum trekt behoorlijk fel van leer op zijn gitaar en je zou hem makkelijk kunnen voegen bij Hendrix-adepten als Frank Marino en Michael Schenker. Op twee songs na zingt hij zelf en dat doet hij niet eens zo onverdienstelijk. Op enkele nummers vind ik zijn stem wat vlak en glad. Alleen als hij er wat meer moeite voor moet doen, zoals bij de hogere tonen, krijgt zijn stem de juiste rauwheid. Dit is bv. te horen “It's Only Money” en “When Darkness Falls”. Op de nummers “Born Again” en “Got My Eyes On You” neemt Leif Sundin de vocalen over. 
Van de tien nummers heeft John Norum er zeven zelf geschreven. Er staat verder een prachtige cover op van Thin Lizzy, het al eerder genoemde “It's Only Money” en Frank Marino's “Ditch Queen”, waarop hij op een grandioze manier los gaat. De laatste cover is “Travel in The Dark” van Mountain. En in de uitsmijter, het instrumentale titelnummer gaat Norum nog eens flink tekeer en wordt het wah-wah pedaal behoorlijk mishandeld.
 
Met dit album heeft John Norum een prachtig werkstuk afgeleverd. Vol met razende gitaarsolo's en opwindende songs. Enig puntje van kritiek, dat ik heb is dat zijn stem niet de rauwheid heeft, die je bij deze muziekstijl eigenlijk verwacht. Deze is nog wat vlak en je hoort duidelijk dat getracht is dit met behulp van overdubs wat voller te krijgen. Misschien dat een paar flessen Jack Daniels zou helpen.....?
 

Reacties

Frenk op 06-08-2010 11:41
Europe is me nog wel bekend met die megahit van ze. Verder heb je daar eigenlijk brij weinig meer van gehoord. Deze klinkt best goed. Stevig stukje bluesrock
 
Ik wens je een fijn weekend. Nog plannen?
 
Greetz
Frenk
Eric op 23-11-2012 00:09

Nieuw filmpje toegevoegd

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl