barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Seasick Steve - Man From Another Time
De inmiddels 69-jarige Seasick Steve is, hoewel hij al sinds zijn tienerjaren muziek maakt, eigenlijk nog maar sinds een jaar of vier bekend bij het grote publiek. Steven Gene Wold, zoals hij eigenlijk heet, heeft in de voorgaande vijftig jaar met verschillende baantjes en optredens het hoofd boven water kunnen houden, een gezin gesticht en ook zijn kinderen aan een opleiding kunnen helpen. Zijn specialiteit is het spelen op zelfgemaakte instrumenten: Mississippi Drum Machine (omgekeerde kist, gebruikt als percussie), Three Stringed Trance Wonder (driesnarige gitaar) en de One-Stringed Diddley Bo (een plank met één snaar, dat hij met schroevendraaier of bottleneck bespeelt). Daarnaast bespeelt hij ook diverse electrische en akoestische gitaren en banjo.
“Man From Another Time” is al in de herfst van 2009 verschenen en was de vierde cd van Seasick Steve. Hij speelt de nummers alleen of slechts begeleid door de Scandinavische drummer Dan Magnussen.
Met een typische vijftigerjaren radio-aankondiging “Here comes the one-string Diddley Bo” begint het eerste nummer, genaamd “Diddley Bo” en ongetwijfeld gespeeld op een....tja, eh…. Diddley Bo. Nou ja, zijn eigen versie ervan dan. Ondersteund door drummer Dan Magnussen, die er een heerlijk Bo Diddley-beat uitmept kan Steve zich lekker uitleven. Een nummer waar je moeilijk op kunt blijven stilzitten. Op “Big Green And Yeller”, over zijn favoriete tractor, speelt hij weer een onnavolgbare slide en zou hij zo uit de Mississippi Hill Country geplukt kunnen zijn.
Uit alle songs is makkelijk op te maken dat Steve's muzikale roots bij John Lee Hooker, Bo Diddley, Lightnin' Hopkins en Howlin' Wolf liggen. In de buiografisch aandoende titelsong zingt hij alleen begeleid door slidegitaar: “When I walk down the street, I feel like a man from another time, My memorie of the past, Is so much cleaner and stronger and fine”.
Op “That's All” neemt Magnussen weer het drumwerk voor zijn rekening. Puur ondersteunend, maar met een geweldige drive. In de nummers waar Seasick Steve wordt begeleid is dit ook voldoende. Hij heeft verder geen band nodig. Na dit energieke nummer volgt het ingetogen “Just Because I Can”, onmiddellijk weer gevolgt door “Never Go West” met een swingende Magnussen, die dit nummer behoorlijk weet op te zwepen.
“Dark” en “Wenatchee” lijken dan weer rechtstreeks uit Mali te komen. Maar goed, daar liggen nu eenmaal de wortels van de blues. “My Home (Blues Eyes)” schakelt Steve even over naar onvervalste countryfingerpicking om met “Seasick Boogie” dit album af te sluiten.
 
Als conclusie kan ik hier schrijven dat Seasick Steve weer een prachtig album heeft opgenomen. Diep geworteld in de countryblues, maar met een geheel eigen interpretatie. Een album dat niet snel zal vervelen en dat ik zeker nog vaker zal draaien.
 
 
Diddley Bo

Reacties

Edwin op 14-08-2010 11:36
Bijzonder wat deze man met één snaar klaarspeelt.
 
Genoten ook van je uitgebreide documentatie.
 
Leuk, en interessante info!
 
Fijn weekend
Groet Edwin
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl