barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Chris Beard - Who I Am & What I Do
Voor iemand die 'The Prince Of The Blues' wordt genoemd is de productie toch opvallend laag. Zijn nieuwste cd “What I Am & What I Do” is zijn vierde na 1998 en we hebben vijf jaar moeten wachten sinds zijn vorige prachtige album. De verwachtingen zijn dus hooggespannen. Chris is de zoon van de uit Memphis afkomstige bluesgitarist Joe Beard. Met huisvrienden als Buddy Guy en Matt 'Guitar' Murphy werd Chris al snel hun protegé.
Met het eerste nummer, het funky “Blues Is My Livin'” geeft Beard meteen een mooi visitekaartje af voor de rest van het album. En na het tweede nummer, “Insecurities”, met een aanstekelijk ritme en felle uithalen op de gitaar, weet ik dat het met de rest van de cd wel snor zit. Met “Brand New Heart” gaat het tempo beduidend omlaag, het nummer kabbelt zo lekker rustig voort om over te gaan in de vlotte, door Ronnie Baker Brooks geschreven shuffle “Hard Out There”. Rauw gezongen, een vrolijk tingelende piano en een lekkere gitaarsolo maken het helemaal af.
“What I Am & What I Do” is wat betreft een kleine tegenvaller: een soulballade, die je eerder in een nachtclub zou horen. Gelukkig herstelt hij zich met “Hell Of A Lovin' Man”, een heerlijk aanstekelijk nummer. Bernard Allisons “That's The Way Love Was Meant To Be” gaat Beard de soulblues-kant op. Een prachtig gevoelig gezongen nummer, begeleid door blazers met een paar heerlijke gitaarsolo's als hoogtepunt. Voor mij een van de beste nummers van dit album.
Dan weer de traditionele blues met “Gotta Find My Baby”, waarop Joe Beard (vader van Chris) zijn bijdrage levert. Voor mij het tweede hoogtepunt van de cd. Met “Changeling” laat Chris horen dat hij vocaal niet alleen in de blues en de soul zijn mannetje staat, maar ook een scheur a la Johnny Winter kan opentrekken. En dat met een onvervalste bluesrocker. Op de Johnny Winter-toer (qua stem dan) gaat hij nog even verder in de onvervalste bluesballade “Tied Up, Tied Down And Twisted”. En de uitsmijter “Hey Baby” is wat dat betreft een echte uitsmijter: vlot en ruig. Heerlijk.
 
We moesten er even op wachten, maar dan heb je ook wat. In twaalf nummers laat Chris Beard zien wat hij in huis heeft, van soul tot blues, van ballade tot bluesrock. Prima, een aanrader. Alleen hoop ik dat de opvolger niet zo lang op zich laat wachten.
 

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl