barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Eric Lindell - Between Motion And Rest
Eric Lindell is een van die artiesten, die zich niet vastleggen op een enkele muziekstijl. Met de in 1969 in San Mateo, CA geboren Lindell vervagen de grenzen tussen blues, soul, jazz en rock en wat er uitkomt mag er zijn. Na drie albums te hebben opgenomen voor het Alligator label is zijn laatste schijfje verschenen bij Sparco Records. Voor dit album heeft Lindell wat vrienden om zich heen verzameld en heeft de muziek live in één take opgenomen. En dit is de frisheid en spontaniteit volledig ten goede gekomen.
Met het eerste nummer “Lucky Lucky” spat de blues er gewoon vanaf met een fraaie interactie tussen gitaar en harmonica. “Try To Understand” valt op door de soulvolle, maar toch wat klaaglijke stem van Lindell en de lichtvoetige gitaarsolo. Samen met blazers werkt het (te) korte nummer naar een fraai hoogtepunt. De lekkere groove in “True Blue Love” zorgt dat je moeilijk kunt blijven stilzetten. Dan volgt de eerste cover, nl. het van Curtis Mayfield bekend “It's So Hard To Believe”. Een lekker soulnummer waar vooral het lichte toetsenwerk van Ivan Neville maakt hier het verschil. En als de wahwah-gitaar van Lindell erbij komt kan het helemaal niet meer stuk.De prachtige slidegitaar van Thomas Johnson en de blazerssectie geven het nummer “Bodega” het warme, lome gevoel van een zomeravond. Heerlijk om aan te denken, in januari.
“Matrimony” verhaalt over het feit dat Lindell tijdens de opnamen van de cd is getrouwd. De fingerpicking van de al eerder genoemde Johnson en de orgelgeluiden van Neville maken er een vlot en funky nummer van. Na het vlotte en vrolijke “Matrimony” volgt een van de beste nummers van de cd, de slowblues “That's Why I'm Crying” van Magic Sam. In dit geval gezongen door Peter Burtt, die dat fantastisch doet. Ook bespeelt hij voor de gelegenheid de kora, een West-Afrikaans instrument dat een primitieve kruising is tussen gitaar en sitar. En, veel te snel naar mijn zin, volgt dan al weer de laatste song. “Don't Fret” is een funky nummer, dat Lindell samen met Peter Smith speelt, die ook de gitaarsolo voor zijn rekening neemt. Nadat de blazers aan het eind zo'n 40 seconden aan het heen- en weer toeteren zijn is het nummer en het album ten einde.
 
Zoals ik bij de laatste song al schreef is het allemaal veel te snel voorbij. Het album bestaat uit maar acht nummers en duurt in totaal ongeveer 27 minuten. En dat is naar mijn mening te kort, vooral met zo'n kwaliteit. Hij had het wat mij betreft makkelijk met minimaal drie songs mogen uitbreiden.
Verder heb ik ervan genoten en ga ik zeker nog op zoek naar zijn vroegere cd's.
 

Reacties

Eric Lindell op 24-02-2011 18:45
hello eric ...thanks for sending review ....however i can not read dutch.....any chance of getting a copy in english ?..........i have a new record coming march 22 ...i will send u a copy ..thanks so much...e
Frenk op 25-02-2011 09:37
Hoi eric
 
Dus als ik het goed begrijp zit er voor jou weer een gratis cd aan te komen. Geluksvogel.
Ik kende hem wel van naam, maar had hem zelf nog nooit gehoord. Klinkt erg goed, ben ook benieuwd naar zijn nieuwe cd
 
Greetz
Frenk
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl