barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Joanne Shaw Taylor - Diamonds In The Dirt
Je ziet ze de laatste tijd wel vaker, die jonge vrouwen die zichzelf op de gitaar begeleiden en hun eigen liedjes schrijven. Meestal in de categorie singer-songwriter. Maar de 25-jarige Britse Joanne Shaw Taylor zegt als invloeden Albert Collins en Stevie Ray Vaughan te hebben. En dat is iets om even bij te gaan zitten.
Twee jaar geleden verscheen haar debuut-cd “White Sugar”, die haar meteen een aantal prijzen opleverde en zorgde dat ze op tour kon met Eric Sardinas en Joe Bonamassa. Inmiddels is Joanne verhuisd naar Detroit en ze zegt zelf dat de 'vibe' van die stad er de oorzaak van is dat de nieuwe cd “Diamonds In The Dirt” wat steviger is geworden. En het feit dat de cd is geproduceerd door Jim Gaines, die ook SRV al eens onder zijn hoede nam, zal ongetwijfeld hebben meegeholpen.
De opener “Can't Keep Living Like This” staat meteen als een huis. Het begin is rustig en akoestisch, maar als na een minuut de band invalt gaat ook direct het dak eraf. Goed opgebouwd en een fantastische gitaarsolo van Joanne. “Dead And Gone” heeft een aantal tempowisselingen, die het een interessant nummer maken. Als je niet beter weet zou je denken dat Joanne zo uit de Mississippi Delta is geplukt. Dan volgt een rustpunt met “Same As It Never Was”, waarbij duidelijk haar zangkwaliteit naar voren komt. Ze heeft een nog jonge stem met een ruig randje en we kunnen alleen maar raden wat de toekomst nog gaat brengen.
Opvallend is dat de meeste teksten op dit album gaat over liefde en gebroken harten. Zo ook in “Jump That Train”, een lekker scheurend rocknummer dat verhaalt over een vlucht uit een relatie, en “Who Do You Love”, een onvervalste bluesrock, dat gaat over de laatste dagen van een relatie. Het titelnummer “Diamonds In The Dirt” is een mooie song, waarbij ik moet denken aan Bonnie Raitt, zoveel rauwheid en soul weet Joanne erin te leggen. Met “Let It Burn” is het met de rust weer gedaan en krijgen we weer vuurwerk te horen.
“World on Fire” start met een vrolijke melodielijn. In contrast hiermee is de zang vol emotie en snijdt de gitaarsolo met name tegen het einde van het nummer dwars door mijn ziel. “Have Mercy” is een stevige bluesrock, waarbij er wederom voor is gekozen om de spanning naar het einde toe langzaam op te bouwen. Het laatste nummer “The World And It's Way”. Ingetogen, akoestisch, een stem die nauwelijks meer is dan een fluisteren, terwijl de gitaar glashelder is.
 
Joanne Shaw Taylor heeft met “Diamonds In The Dirt” een goed uitgebalanceerde cd met meerdere prachtige songs uitgebracht. Geweldig gitaarwerk en een stem, waarvan ik verwacht dat die met de jaren alleen nog maar beter zal worden.
 

Reacties

KoR op 13-03-2011 10:29
Wow, dit is goed! Ben al jaren fan van Bonnie Riatt en ben dan ook altijd heel benieuwd naar vrouwelijke talenten. En zij klinkt echt goed.
Wederom bedankt voor de tip, ga zeker meer van haar horen.
 
Een prettige en muzikale week gewenst.
 
Groet, KoR
Tom op 14-03-2011 11:25
thank you ! excellent !

tom
barnowlblues op 24-11-2011 08:56
Nieuw filmpje toegevoegd
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl