barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Marion James - Essence
Voor mij ligt de nieuwe cd van Marion James, “Essence”. Nou ja, nieuw.... het album is al in 2003 uitgegeven, maar is nu door het independent label EllerSoul Records opnieuw op de markt gebracht. En ook Marion James, misschien niet bij iedereen bekend, draait al wat jaartjes mee. Marion komt uit Nashville, TN en met een moeder die piano speelde in de kerk, een zus die lid was van de Claire Ward Singers, een oom die gitaar en banjo speelde en verschillende neven die professionele muzikanten waren kon het haast niet anders dat ook zij in de muziek zou belanden. Tijdens de vroege zestiger jaren werd zij o.m. begeleid door Jimi Hendrix en Billy Cox. In 1966 scoorde zij een Top 10-hit met “That's My Man” met als begeleiders de legendarische gitarist Johnny Jones en haar man, de trompettist en arrangeur Jimmy Stuart. Met een onderbreking in de tachtiger jaren is Marion altijd blijven optreden.
Op “Essence” wordt Marion James begeleid door zeventien topmuzikanten. Het album bestaat uit dertien songs, waarvan twaalf gevarieerde songs met begeleiding van deze musici. Het 12 minuten durende 13e nummer bestaat uit een interview met James. Het album is niet in één woord samen te vatten; het is een combinatie van soul, blues en jazz en ieder nummer is weer anders. Bij de eerste funky gitaarchops in “Tables”, die in de verte doen denken aan Isaac Hayes (denk aan Shaft), denk je een soulalbum voor je te hebben liggen. Daarna volgt de bluesshuffle “Give Me Love”, een smeekbede om meer liefde, met een lekker gitaarintro en -solo, gevolgd door het vlotte soulnummer “My Mama”.
En zo gaat het hele album steeds door. Marion James beschikt over een soepele stem en je kunt duidelijk horen dat zij is beïnvloed door Ruth Brown, Dinah Washington en zeker ook Billy Holiday. Vooral de timing - steeds iets achter het ritme aan zingen, iets slepends creëren, zodat er een lekkere spanning ontstaat – lijkt erg op die van Billy Holiday. Wat mij persoonlijk goed aan het album bevalt is de overgang van bluessongs als “Give Me Love” en “You're History Baby” naar de meer jazzy “Until The Real Thing Comes Along” (luister eens naar de geweldige jazzgitaar van Jack Pearson).
 
Van de twaalf songs zijn er vijf door haar (mee)geschreven. De eersteklas muzikanten zorgen voor een uitstekend fundament, waarop Marion met haar flexibele soul/gospelstem de ruimte krijgt haar kunnen te tonen. Het al eerder genoemde dertiende nummer is een interview mat Marion James. Hierin vertelt zij over haar jeugd, invloeden en herinneringen. Ook zingt zij tijdens dit interview nog twee nummers, waarop zij zichzelf op piano begeleid. Voor bluesencyclopedisten als mijzelf zijn dit leuke dingen, maar ik kan mij voorstellen dat de meeste luisteraars hier niet op zitten te wachten.
 
Luisterend naar deze cd vind ik het vreemd dat Marion James nooit de status heeft bereikt, die zij zou verdienen. Gelukkig heeft EllerSoul dit acht jaar oude album in haar catalogus opgenomen en is het te hopen dat haar bekendheid een flinke sprong voorwaarts zal maken. En haar een kans geeft binnenkort met nieuw materiaal te komen. Want hier lust ik wel meer van.
 

Reacties

Frank Roszak op 18-03-2011 14:21
Hi Eric.
Many thanks. Terrific review. Marion will be recording a new CD in the fall.

Best
Frank
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl