barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
The Veldman Brothers - Spreadin' Around
Toen in het najaar bekend werd dat The Veldman Brothers flink wat materiaal op de plank hadden liggen begon de geruchtenmachine op gang te komen. Na hun eerste succesvolle album in 2007 en de uitstekende optredens waren de verwachtingen hoog gespannen. Het risico is natuurlijk dat de band aan die verwachtingen moet voldoen en dat het dan heel goed zou kunnen tegenvallen.
En nu ligt de cd “Spreadin' Around” eindelijk voor me. Van de elf nummers zijn er negen door zanger/gitarist Gerrit Veldman geschreven, één door zijn broer Bennie (hammondorgel, mondharmonica) en één hebben zij samen geschreven. De cd ziet er goed verzorgd uit, een beknopte inlay en nette lay-out. De eerste indruk is in iedere geval goed, maar nu de muziek.
Ik laat de spreekwoordelijke naald in de spreekwoordelijke groef zakken en ga er eens lekker voor zitten. Het eerste nummer is meteen de titelsong, “Spreadin' Around”. Een vrolijk, funky nummer, die meteen de toon zet voor de rest. “Heading For The Door” is een lekkere shuffle, een echte Chicagoblues met de typerende mooie hammondklanken. “Need To Know” is het nummer dat door Bennie en Gerrit samen is geschreven. Het begint met Shakey Horton-/Little Walter-achtig mondharmonicaspel en deze mondharmonica domineert verder door de rest van het nummer. Prachtig rauw gezongen door Bennie. “Leavin'” is de eerst ballad. Speelse gitaarakkoorden, ondersteund door lichtvoetig orgelwerk en soulvol gezongen door Gerrit. Zijn gitaarsolo voert het nummer naar een hoogtepunt.
Dan volgt een van de hoogtepunten, het nummer “Evil” met een haast brullende Gerrit en een vette hammondsolo van Bennie. Dan zet de gitaarsolo in met haast sferische tonen, voordat deze echt losgaat en naar de climax toe werkt. Op “Target” speelt Gerrit de slidegitaar. Hij zingt zijn longen uit zijn lijf en Bennie sluit af met een stuk treinharmonica, die aan Sonny Terrie doet denken. Schitterend. “B-Low” is een stuk stevig rockende blues. De ruige wah-wah gitaar wordt mooi afgewisseld door een waterval van orgelgeluiden.
Dan volgt het door Bennie geschreven en gezongen “Every Day I Play The Blues”. De song begint met een jazzy basloopje, dat het hele nummer aanhoudt en de hele zaak opdrijft. Bennie's orgelwerk doet denken aan dat van Jimmy Smith. “Tell Your Daddy” is weer een gewone, lekkere shuffle. Dan volgt de ballad “Saw You There” met een slidegitaar, die door merg en been gaat. De uitsmijter is “Questions”, dat door de vette orgelsound wordt gedragen en bij wijle doet denken het sixties geluid van bv. de Doors. Prachtig, een waardige afsluiter.
 
The Veldman Brothers hebben het toch weer geflikt. Ze hebben zich niet laten gek maken door de hooggespannen verwachtingen en zijn mooi hun eigen gang gegaan. Het album bevat elf prachtige, eigen songs en hiermee bewijzen zij eens te meer tot de top van de hedendaagse vaderlandse blueswereld te horen. En ik denk dat zij met deze kwaliteit ook in het buitenland hun mannetje staan. Prima gedaan.
 
Voor de biografie over The Veldman Brothers, klik hier.
 

Reacties

barnowlblues op 04-03-2011 07:37
Er ging iets fout bij het plaatsen. "onbekende fout opgetreden". Maar nu staat alles er weer op.
 
Veel plezier
Eric
Bennie Veldman op 04-03-2011 08:36
Hey Eric,

Ik vind hem geweldig!
Lees dat je een kenner bent ;) maar ook een groot compliment vind ik dat je "die aan Sonny Terrie doet denken " en " Bennie's orgelwerk doet denken aan dat van Jimmy Smith. " noemt.

Bedankt.
Zet hem vandaag op onze site.

Groet
Bennie
Frenk op 06-03-2011 13:16
Prima band, ik heb ze een jaar of 2 geleden zien optreden in Dordrecht. Goed om te horen dat er een tweede cd uit is. Ga ik gauw naatr op zoek
 
Greetz
Frenk
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl