barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Teeny Tucker - Keep The Blues Alive
Hoewel Teeny Tucker uit een muzikale bluesfamilie stamt (vader is Tommy Tucker van de monsterhit “Hi-Heel Sneakers” uit 1964) duurde het toch nog tot haar 32e om ontdekt te worden en pas vijf jaar later kwam haar eerste cd uit. Dat was in 1996 resp. 2001. Inmiddels zijn we 10 jaar en drie albums verder en heeft Teeny al het podium gedeeld met grootheden als BB King, Koko Taylor, Etta James, Buddy Guy, The Holmes Brothers, Kenny Neal, Johnny Mars, en John Mayall, om er maar een paar te noemen.
Eind vorig jaar kwam Teeny's vierde album “Keep The Blues Alive” uit, een titel die precies de lading dekt. Met haar krachtige en heldere stem en het fantastische gitaarwerk van Robert Hughes heeft zij een prima cd afgeleverd.
Het openingsnummer “Ain't That The Blues” is een echte blues over een blind meisje, waarvan de moeder overlijdt aan aids en de vader in een auto-ongeluk wordt zo overtuigend gezongen dat dat meteen als een van de beste songs van het album kan worden aangemerkt. “Make Room For Teeny” is een statement waarom zij de blues zingt, hoewel R&B en gospel ook voor de hand zouden liggen en in “Daughter Of The Blues” schrijft ze zelf dat haar vader haar had geadviseerd niet te verlegen te zijn als ze zingt. En dat is nu precies wat zij niet is. Het vierde nummer “Old Man Magnet” verhaalt op een grappige manier over het feit dat zij vooral met oudere mannen uitging. Overtuigend gezongen doet zij bij vlagen denken aan onze eigen Tineke Schoemaker. De mooie en ingetogen harmonicasolo van David Gastel geeft een mooie wending aan het geheel.
Dan volgt voor mij het mooiste nummer, “I Wish We Could Go Back”. Ondersteund door de gitaar van Hughes, de lekkere jazzy Hammond B3 van Linda Dachtyl en Gastels treurende harmonicaklanken klinkt haar stem hier uitermate verfijnd. De titelsong “Keep The Blues Alive” begint met een heerlijk a-capella zang voordat de band invalt en Tucker een lans brengt om de blues levend te houden. Gevolgd door “I Live Alone”, dat wordt opgefrist met gitaar en harmonica. Hier doet haar stem af en toe denken aan Janis Joplin.
Dan een akoestisch rustpuntje, waarmee Hughes laat zien dat hij ook het Piedmont-achtige 'fingerpicking' beheerst. Het is een ode aan gitarist John Cephas, naar wie dit nummer ook is genoemd. Meer gesproken dan gezongen geeft dit een extra dimensie aan dit eerbetoon. “Heartbreak” is weer elektrisch en wordt Teeny begeleid door de band. Een lekker relaxte song. Dan volgt haar versie van Muddy Waters' “I Got My Mojo Workin'”. Op zich goed uitgevoerd, maar eigenlijk een overbodig nummer. En als uitsmijter het akoestische “Respect Me And The Blues”, waarbij Tucker ook hier meer spreekt dan zingt. De interactie tussen gitaar en zang zorgen ervoor dat dit naar mijn mening bij de beste songs van de cd hoort.
 
“Keep The Blues Alive” is een prachtige verzameling van grotendeels zelf- of met gitarist Hughes geschreven songs. Begeleid door een uitstekende band heeft Teeny Tucker een zeer interessante cd uitgebracht. Een stem die klinkt als een klok, soms aan die van Janis Joplin of Koko Taylor doet denken. Het is niet perfect, maar ach, de blues is gevoel en dat weet ze op een goede manier over te brengen. Een aanrader!
 

Reacties

Frenk op 18-04-2011 08:30
Klinkt goed. Tommy Tucker ken ik inderdaad. Goed dat hij zijn muzikale genen heeft doorgegeven
 
Greetz
Frenk
Robert Hughes op 06-06-2011 08:58
Greetings Eric,
Thank you very much for the insight, and thoughtful review.
We are working an a new CD project and hope to have it out by the end of the Summer or early fall.
Kind Regards,
 
Robert Hughes ~ Executive Producer TeBo Records
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl