barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Louisiana Red
Er wordt wel beweerd dat een bluesman pas een echte bluesman is als hij een flinke portie leed te verduren heeft gehad om hierover te zingen. En dat is iets wat bij Louisiana Red wel degelijk is gebeurd. Toen hij nog maar een week oud was overleed zijn moeder aan de gevolgen van een longontsteking en toen hij vijf jaar oud was werd zijn vader gelyncht door de Ku Klux Klan.
Iverson Minter, zoals de ware naam van Louisiana Red luidt, wordt geboren op 23 maart 1932 in Bessemer, Alabama. Na de ellendige gebeurtenissen, zoals ik hierboven al aangaf, wordt hij in huis genomen door zijn grootouders in Vicksburg, Mississippi. Zijn opa laat hem voor het eerst kennis maken met de gitaar. Later brengt hij een tijd door in weeshuizen totdat hij bij een tante in Canonsburg, Pennsylvania mag wonen. Van de lokale bluesgitarist Crit Walter, ook bekend als Boy B, leert hij de fijnere kneepjes van het gitaarspel. Diskjockey Bill Powell van het radiostation KDKA raakt geïnteresseerd in de tiener en laat hem in zijn programma optreden. En als hij in de veertiger jaren Muddy Waters leert kennen staat voor hem een ding vast: hij wil blueszanger worden.
 
Zijn eerste opnamen maakt hij voor Chess in 1949. In 1952 maakt hij opnamen voor Checker, een sub-label van Chess, onder de naam Rocky Fuller. Omdat zijn eerste singles nog niet echt succesvol zijn werkt hij overdag in de fabriek van Oldsmobile. Hij gaat het leger in en na zijn afzwaaien werkt hij eind vijftiger jaren in Detroit bijna twee jaar samen met John Lee Hooker. De naam “Red” komt door zijn voorliefde voor chilisaus.
Zijn eerste album “Lowdown Back Porch Blues” neemt hij in 1963 samen met Tommy Tucker in New York op, gevolgd in hetzelfde jaar door “Seventh Son”. Zijn single “I'm Too Poor To Die” blijft in 1964 op de 117e positie steken. In de jaren zestig en zeventig blijft hij opnamen maken voor o.m. Chess, Checker, Atlas, Glover, Roulette, L&R en Tomato.
In 1972 krijgt hij nog een persoonlijke slag te verwerken als zijn vrouw Ida aan kanker komt te overlijden. Na haar dood wil hij met de blues niets meer te maken en trekt hij zich twee jaar lang terug uit de muziek. Pas nadat vrienden hem overhalen weer te beginnen wordt hij pas echt aktief. Hij speelt met Eric Burdon, Johnny Winter en Rory Gallagher.
In 1981 verhuist Louisiana Red naar Hannover in Duitsland. De W.C. Handy Award voor Nest Traditional Blues Male Artist wordt hem toegekend in 1983. Een jaar later trouwt hij met zijn huidige echtgenote Dora. Red is niet vies van experimenteren met andere muziekgenres. In 1994 brengt hij bijvoorbeeld onder de titel “Blues Meets Rembitika” een album uit met de Griekse bouzouki-speler Stelios Vamvakaris. Zijn triomfantelijke terugkeer in de VS volgt drie jaar later. Hij zal zijn lang regelmatig weer bezoeken, maar blijft in Duitsland wonen.
Ook in de 21e eeuw blijft hij regelmatig toeren en cd's uitbrengen, w.o. “Driftin'” (2001), “Different Shade Of Red” (2002), “Bad Case Of The Blues” (2004), “No Turn On Red” en “Hot Sauce” (beiden 2005) en “Back To The Black Bayou”, dat hij in 2008 opneemt in Noorwegen met producer/gitarist Little Victor. Inmiddels heeft hij al meer dan vijftig albums op zijn naam staan.
Verder blijft hij, inmiddels bijna tachtig jaar oud, de wereld rondtrekken. Zelf heb ik hem in 2002 nog zien optreden in de Hamburgse Downtown Blues Club, waar hij samen met de in Hamburg wonende Amerikaan Tom Shaka de begeleiding vormde voor Honeyboy Edwards. Hij woont nog in in Duitsland, maar inmiddels is hij verhuisd naar Düsseldorf.
 
Louisiana Red is nog een van de bluesartiesten van de oude stempel. Hij is sterk beïnvloed door de blues van Muddy Water, Lightnin' Hopkins en Arthur Crudup en heeft uit deze invloeden een eigen stijl uit gevormd. Maar zijn interpretatie van de blues gaat verder en is oorspronkelijker. Zo oorspronkelijk dat deze stamt uit de traditie van de griots, de reizende vertellers, uit West-Afrika. Daarom is het zo enorm belangrijk dat iemand als Louisiana Red, die deze traditie zo goed in ere houdt, zelf hiervoor wordt geëerd.
 
Let Me Be Your Electrician
 
Aanvulling 27 februari 2012:
It is with a heavy heart that we report the passing of one of the greatest and most beloved traditional blues artists. Louisiana Red died on February 25th in a hospital in Germany. He was 79. Louisiana Red was a powerful downhome blues artist who could channel his teachers (among them Muddy Waters, Elmore James, Robert Nighthawk, Lightnin' Hopkins and John Lee Hooker) into his own heartfelt musical conversation, delivered with such moving passion and honesty that it would leave his audiences indelibly touched. He was fine singer with a distinctive voice, and an amazing guitarist who could play all of the traditional blues styles and excelled as one of the world's greatest slide guitarists. He could create moods and textures, both musically and spiritually, and had the ability of falling so deep into his own songs that he would go to tears, making his audience cry with him. That was the gift of this great artist.
It is sad to say goodbye to the loving persona of this great bluesman who's music warmed our hearts. Louisiana Red's vulnerability became his strength and he filled his heart with an unstoppable passion for music and acceptance. His legacy is great and his friendships are many. He can now rest in peace after a lifetime of giving us everything he had through his amazing blues. God bless you Red.
 
 

Reacties

Frenk op 18-08-2011 11:53
Een mooi verhaal over een van de laatste Giganten van de Blues. En een terecht eerbetoon aan zo'n belangrijk iemand.
 
Greetz
Frenk
bassline op 21-08-2011 18:12
Mooi toch en ja wat een moeilijke start van een leven zeg.
barnowlblues op 27-02-2012 07:44
Aanvulling 27 februari 2012:
It is with a heavy heart that we report the passing of one of the greatest and most beloved traditional blues artists. Louisiana Red died on February 25th in a hospital in Germany. He was 79. Louisiana Red was a powerful downhome blues artist who could channel his teachers (among them Muddy Waters, Elmore James, Robert Nighthawk, Lightnin' Hopkins and John Lee Hooker) into his own heartfelt musical conversation, delivered with such moving passion and honesty that it would leave his audiences indelibly touched. He was fine singer with a distinctive voice, and an amazing guitarist who could play all of the traditional blues styles and excelled as one of the world's greatest slide guitarists. He could create moods and textures, both musically and spiritually, and had the ability of falling so deep into his own songs that he would go to tears, making his audience cry with him. That was the gift of this great artist.
It is sad to say goodbye to the loving persona of this great bluesman who's music warmed our hearts. Louisiana Red's vulnerability became his strength and he filled his heart with an unstoppable passion for music and acceptance. His legacy is great and his friendships are many. He can now rest in peace after a lifetime of giving us everything he had through his amazing blues. God bless you Red.
 
 
 
Frenk op 27-02-2012 14:40
Mooi om dit nogmaals na te lezen. We zullen hem gaan missen.
 
Greetz
Frenk
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl