barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Memphis Gold - Pickin' In High Cotton
Chester Chandler, zoals Memphis Gold eigenlijk heet, is een van de laatste bluesartiesten die de traditie van de oude Memphis blues hoog houdt. Deze in 1955 in Memphis geboren zanger en gitarist heeft zelfs nog gespeeld met mannen die in de 19e eeuw zijn geboren. Hij woont inmiddels in de omgeving van Washington D.C. En werkte tot enkele jaren gelden als boomchirurg. Een val van tien meter uit een boom, waarbij hij zijn rug op drie plaatsen brak, beëindigde in 2008 deze carrière en artsen vreesden dat hij nooit meer zou kunnen lopen. Maar hij vecht zich langzaam terug en is weer enigszins op de been. Na dit ongeluk heeft hij twee mooie albums gemaakt.
Zijn nieuwste “Pickin' In High Cotton” is de vierde cd van Memphis Gold en een album die diep in de bluestraditie teruggrijpt. Het is duisterder en serieuzer dan zijn eerdere albums en vertelt over de zwaardere aspecten van zijn leven, waaronder een periode van dakloosheid.
De opener “How You Play The Blues?” begint met enkele gesproken zinnen van Howlin' Wolf, die vertelt hoe je de blues krijgt. Hiermee is meteen de toon van de rest van het album gezet. Memphis Gold zingt dat je eigenlijk pas de blues kunt zingen als je deze ook daadwerkelijk hebt ervaren. Het is min of meer een oproep aan alle mensen die de blues zeggen te zingen, maar nooit het harde leven hebben ervaren. Het aanstekelijke “Biscuit Boogie” heeft een ritme waarop het moeilijk is stil te blijven zitten. Het gaat over zijn voorliefde voor lekker eten, terwijl zijn vrouw niet kan koken. In de akoestische slowblues “Don't Take My Blues Away” laat hij horen hoe diep hij nog steeds in de Memphis bluestraditie geworteld is.
Bij de titelsong “Pickin' In High Cotton” vertelt hij over zijn tijd als katoenplukker; iets dat hij daadwerkelijk in zijn jeugd heeft gedaan. Opvallend is de groove, die aan Howlin' Wolf doet denken. En als hij dan ook nog begint te huilen als een wolf weten we meteen ook waar hij zijn inspiratie vandaan heeft. “Back Po'ch Tennessee” is een swingende instrumental waarin de gitaar van Memphis en de slidegitaar van Robert Lighthouse elkaar steeds afwisselen. Het voor mij mooiste en meest aangrijpende nummer is de slowblues “”Homeless Blues”, waarin Memphis Gold vertelt over zijn periode als dakloze. “Mississippi Flatlands” verhaalt over het gebied waar hij is geboren en is gebouwd op een jagende gitaargroove.
“John Brown” gaat over de historische figuur met dezelfde naam, die in 1859 heeft geprobeerd een slavenopstand te organiseren en daarvoor werd opgehangen. Het is een mooie boogie met fraai harmonicaspel van Jay Summerour. Het luchtigste nummer op deze cd is “Ice Cream Man”, niet te verwarren met de song met dezelfde titel van John Brim. Het is gebouwd op een typische John Lee Hooker-boogie. In de shuffle “Plow My Mule” vertelt Memphis over het werk op het land met de muilezel. Hij is, net als bij het al eerder genoemd katoenplukken, nog een van de weinigen die dit daadwerkelijk ook heeft gedaan voordat ook hier de mechanisatie inzette. In het laatste nummer “Standin' By The Highway” gaan we nog even op de funktoer. Het beschrijft een man die op zoek is naar zijn vrouw die hem heeft verlaten. Het is een vrolijke melodie, waarop zeer goed te dansen valt, met onverwachte breaks. En toch heeft het, helemaal in de teneur van de rest van het album, een donkere ondertoon. 
 
Conclusie
Met “Pickin' In High Cotton” heeft Memphis Gold een uitstekend album gemaakt. De dertien zelfgeschreven nummers zijn zeer persoonlijk en geven duidelijk de ellende weer die hij in zijn leven heeft meegemaakt: katoenplukken met de hand, armoe, dakloosheid en andere tragedies. Dit alles gegoten in de klei van de Delta en Memphis Blues. Hij is iemand die nog steeds vasthoudt aan de oude traditie van deze stijlen en hiermee een directe link vormt en deze naar de 21e eeuw brengt.
Ik kan rustig zeggen dat ik dit album op de valreep nog heb kunnen toevoegen tot de beste drie bluesalbums of 2011.
 
 
Meer informatie op www.memphisgoldprod.net

Reacties

Frenk op 22-12-2011 10:54
Lekker toch, doe ouderwetse blues. Niet alleen wat de muziek betreft, maar ook dat hij schrijft over zijn eigen belevenissen. Geheel in de traditie van de blues.
 
Greetz
Frenk
Chet Chandler (Memphis Gold) op 22-12-2011 15:16
Eric,

I would like to say Thank You! Thank You!, Thank you! ,for your wonderful review of my album, and it is my pleasure to be linked to you forever and ever amen!

yours truly,
Chet Chandler / Memphis Gold
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl