barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Thomas A. Dorsey (1899 - 1993)
Zeer terecht wordt hij de vader van de gospel genoemd. Thomas Dorsey is en blijft een van de meest invloedrijke figuren van dit muziekgenre. Hij was een veelzijdig componist die heel makkelijk zowel de zware gospel als luchtigere kerkliederen. Liederen als “Take My Hand, Precious Lord” en “Peace In The Valley” zijn van zijn hand. Hij is de oprichter van de National Convention of Gospel Choirs en door zijn invloed hielp hij mensen als Mahalia Jackson en Sallie Martin aan het begin van hun carrières. Zijn stijl was zo onmiskenbaar dat het ook wel werd aangeduid als 'dorseys'.
 
Thomas A. Dorsey wordt op 1 juli 1899 geboren in Villa Reca, Georgia een van drie kinderen. Zijn vader is dominee en zijn moeder pianolerares. Naast liederen uit de kerk hoort hij ook de vroegste blues en jazz en neemt dat alles in zich op. Hij komt onder invloed van een plaatselijke pianist als hij met zijn familie in 1910 van een boerderij in Villa Reca naar de stad Atlanta is verhuisd. De kleine Tom is een soort wonderkind en hij leert zichzelf diverse instrumenten te bespelen. Nog als tiener speelt hij als Barrelhouse Tom en Texas Tommy en vooral onder de naam Georgia Tom, blues en ragtime. Hij is een productief componist en produceert een groot aantal nummers, die vooral opvallen door hun humor en dubbelzinnigheid.
In 1916 verhuist hij met zijn familie naar Chicago waar hij lessen volgt aan het College of Composition and Arranging. Binnen enkele maanden speelt hij al met lokale jazzbands, waaronder Les Hite's Whispering Serenaders, en wordt agent voor Paramount Records. Ook vormt hij zijn eigen band, de Wildcats, waarmee hij in 1924 rondreist als begeleidingsband van Ma Rainey. Hij werkt nog een tijd samen met Tampa Red, met wie hij diverse hits als “It's Tight Like That” scoort. Van dit nummer worden meer dan zeven miljoen exemplaren verkocht. In totaal heeft hij meer dan vierhonderd blues- en jazzsongs op zijn naam staan.
 
Na een tweede zenuwinzinking binnen twee jaar besluit Dorsey in 1928 de muziekindustrie vaarwel te zeggen. Na een rustperiode van twee jaar weet een dominee hem te overtuigen zich toch weer aan de muziek te wijden, maar nu zijn aandacht van blues naar gospel te verleggen. In 1921 heeft hij al een poging gedaan met het lied “If I Don't Get There”, dat redelijk succes had. Hij wijst de blues af en stort zich vol toewijding op kerkmuziek. Maar in het begin met weinig succes. Hij zegt diverse aanbiedingen om blues te spelen af en omdat zijn gospelmuziek nog geen geld in het laatje brengt is hij gedwongen met bladmuziek te gaan leuren.
Zijn geluk schijnt terug te keren als hij in 1932 een van zijn eerste gospelkoren in de Pilgrim Baptist Church in Chicago opricht. Zijn pianiste Roberta Martin wordt binnen enkele jaren een van de rijzende sterren in het gospelcircuit. Hetzelfde jaar vindt hij een muziekuitgeverij die gespecialiseerd zijn in muziek van zwarte gospelcomponisten. Helaas slaat enkele maanden later het ongeluk toe als hij tijdens een verblijf in St. Louis hoort dat zijn vrouw Nettie thuis in Chicago is overleden bij de geboorte van hun zoon, die zelf enkele dagen later komt te overlijden. Overmand door dit leed sluit hij zich drie volle dagen op in zijn muziekkamer en komt er uit met het complete werk van “Take My Hand, Precious Lord”, dat later een van de bekendste nummers uit de gospel zal worden. Hierna gaat hij hard aan het werk en schrijft tientallen vrolijke nummers voor zijn publiek die in deze gebukt gaat onder het juk van de Grote Depressie.
Tijdens hetzelfde jaar, 1932, huurt Dorsey ook een zangeres met de naam Sally Martin in voor zijn groep in de Ebenezer Baptist Church. Ondanks haar ruwe zangstijl werd zij onmiddellijk populair bij het publiek en Dorsey werd zich bewust van zowel haar waarde als zangeres maar ook als ondernemer. Zij neemt zijn muziekwinkel over en weet er binnen de kortste keren geld mee te verdienen. In 1933 organiseren Dorsey en Martin het eerste jaarlijkse National Convention of Gospel Choirs and Choruses, waar zij nieuwe liederen aan dirigenten uit het hele land laten horen. Dorsey's nummers zijn enorm populair en dat niet alleen bij de zwarte bevolking, maar ook bij de blanken uit het zuiden van de VS. Dorsey weet geloofsbelijdenis te combineren met aanstekelijke jazzritmes en dat is een muziekvorm die de mensen aanspreekt. Hetzelfde jaar nog componeert hij “Peace In The Valley”. En hoewel eigenlijk geschreven voor Mahalia Jackson waren het o.m. Elvis Presley en Red Foley, die er vele jaren later een grote hits mee hadden in de blanke platenmarkt. Zelf zal Dorsey na 1934 geen opnamen neer maken.
                    
Na doorgebroken te zijn met de Singers Convention gaat hij met deze groep en Sally Martin de zogenaamde 'gospel highway' op, een circuit dat uitsluitend is bedoeld voor a-capella kwartetten. Tot halverwege de veertiger jaren reizen zij rond onder de naam 'Evenings With Dorsey' en nemen jonge zangers en zangeressen op, die bij hen het vak leren. Daarnaast reist hij van 1939 tot 1944 ook regelmatig rond met Mahalia Jackson.
 
In de vijftiger jaren verandert de muziekscene, ook de gospel,en zijn invloed begint dan wat te tanen. Hoewel zijn nummers populair blijven. Halverwege dit decennium komt de R&B op en hier worden zijn melodieën vaak gebruikt als basis van wereldlijke liederen. In de zestiger jaren trekt hij zich verder uit de muziek terug, hoewel hij nog jarenlang het National Convention of Gospel Choirs and Choruses blijft organiseren. In 1968 zingt zijn vroegere protegé Mahalia Jackson Dorsey's “Take My Hand, Precious Lord” voor Rev. Martin Luther King Jr. tijdens een bijeenkomst dat een dag voor diens moord plaatsvindt. Het is ook het favoriete nummer van president Lyndon B. Johnson en op diens begrafenis wordt het eveneens gezongen.
 
Thomas Dorsey blijft als dirigent tot in de laat zeventiger jaren verbonden aan het Pilgrim Baptist Church; een functie die hij al sinds 1932 bekleedt. In oktober 1979 wordt hij als eerste zwarte opgenomen in het Nashville Songwriters International Hall of Fame. Door zijn geboortestaat Georgia wordt hij geëerd met opname in de Georgia Music Haal of Fame, een jaar later gevolgd door het Gospel Music Association’s Living Hall of Fame. In augustus 1982 worden de Thomas A. Dorsey Archives geopend in Fisk University, waar zijn collectie nu prijkt naast die van W.C. Handy, George Gershwin en de Jubilee Singers.
Thomas Dorsey overlijdt op 23 januari 1993 in zijn woonplaats Chicago op 93-jarige leeftijd. Hij lijdt dan al jaren aan de ziekte van Alzheimer en ligt in zijn woonplaats begraven op het Oak Woods Cemetery.
 

Reacties

Frenk op 06-12-2011 15:14
Leuk om dit soort dingen te lezen. Bewijst maar were dat blues en gospel zeer nauw aan elkaar verwant zijn. Mooi stukje.
 
Greetz
Frenk
Crazy Martin op 09-10-2012 14:12
Ik heb er weer veel van opgestoken. Thanks
 
Groeten
Martin
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl