barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Keb' Mo'
De in het dagelijks leven als Kevin Moore bekend staande zanger en gitarist is iemand die duidelijk is beïnvloed door de countryblues van mensen als Robert Johnson en Tommy Johnson. Daarbij weet hij toch een eigen geluid te behouden door wat soul en folk toe te voegen. Naast zijn eigen werk is hij een veelvuldig gevraagde begeleider voor jazz-, blues- en rockbands.
Kevin Moore wordt op 3 oktober 1951 geboren in Los Angeles, CA. Zijn ouders waren afkomstig uit het zuiden van de VS en hij hoorde thuis altijd al blues en gospel. Als tiener was hij al een bekwaam gitarist. Zijn muzikale carrière begon echter met het spelen van steeldrums en staande bas in een calypso band. Later volgden een serie blues- en begeleidingsbands.
 
Toen hij 21 was maakte Moore, die zich toen al Keb' Mo' liet noemen, deel uit van een R&B-band, die voor een tournee werd ingehuurd als begeleidingsband van Papa John Creach. Als gevolg daarvan speelt hij later op vier albums van Creach. Als solo-artiest mocht hij later de voorprogramma's verzorgen van o.m. de Mahavishnu Orchestra, Jefferson Starship en Loggins & Messina, wat hielp zijn muzikale te verbreden. Rond die tijd werkte hij ook als songwriter voor A&M Records, waar hij voornamelijk demo's arrangeerde.
In 1980 nam Moore zijn eerste album “Rainmaker” op bij Chocolate City Records, een dochter van het Casablanca-label, dat onmiddellijk daarop failliet ging. Hij voegde zich in 1983 als gitarist bij de band van Monk Higgins en maakte kennis met een groep bluesmuzikanten, die hem hielpen bij het begrijpen van de blues. Vervolgens sloot hij zich aan bij een zanggroep met de naam The Rose Brothers, waarmee hij in en rond Los Angeles optrad. Daarnaast jamde hij met o.m. Albert Collins en Big Joe Turner. In 1990 trad hij als Deltablueszanger op in een plaatselijk toneelstuk, genaamd Rabbit Foot, en later speelde hij de rol van Robert Johnson in het docudrama “Can't You Hear The Wind Howl?”

Pas in 1994 verscheen zijn debuut-cd “Keb' Mo'” met elf eigen nummers en twee covers van Robert Johnson. Op dit album begeleidt hij zichzelf alleen met gitaar en banjo. In de miniserie “The Blues” van Martin Scorsese vertelt hij vooral door Johnson te zijn beïnvloed. Op zijn tweede cd, “Just Like You” laat Mo' zich begeleiden door een band en spelen ook Jackson Browne en Bonnie Raitt mee. Op deze cd wordt ook wat meer de rockkant opgezocht. Met dit album won hij zijn eerste Grammy. In 1998 volgde “Slow Down”, die hem zijn tweede Grammy opleverde. Keb' Mo' reist inmiddels over de hele wereld en brengt op regelmatige basis nieuw materiaal uit, zoals “Door” (2000), “Big Wide Grin” (2001) met kinderliedjes, “Keep It Simple” (2004) dat hem zijn derde Grammy opleverde, “Peace...Back By Popular Demand” (2004) en “Suitcase” (2006). In oktober volgde het live-album “Live & Mo'”.
Ook is Keb' Mo' regelmatig in films en tv-series te zien geweest. Naast het al eerder genoemde docudrama “Can't You Hear The Wind Howl” uit 1998 is hij te zien geweest in een aantal afleveringen van de tv series “Touched By An Angel” en “The West Wing” en in de film “Honeydripper” van John Sayles.
Naast muziek is de inmiddels in Nashville, TN wonende Keb' Mo' politiek actief. In 2004 deed hij met Jackson Browne en Bonnie Raitt mee aan de Vote For Change-tour, die de Amerikanen probeerde over te halen niet op George W. Bush te stemmen. Tevens is hij lid van de No Nukes-groep, die tegen de uitbreiding van nucleaire energie zijn. Met deze groep nam hij in 2007 een muziekvideo op met de oude Buffalo Springfield-song “For What It's Worth”.
 
De muziek, die Keb' Mo' ten gehore brengt is een samenvoeging van de blues uit meerdere perioden en vormen, vermengd met pop, rock, folk en jazz. En altijd waart de geest van Robert Johnson rond als inspirator. Dit samen met Keb' Mo's talent tot het vertellen van verhalen geven zijn songs de kracht mee van menselijke ervaring en emotie. 
 

Reacties

barnowlblues op 04-01-2012 07:23
fout bij installatie; verholpen
huib op 04-01-2012 17:10
Jaren geleden heb ik hem gezien in Ahoy. Hij zat ingeklemd tussen optredens van Robert Cray en Buddy Guy. Een verademing..alleen maareen man met een gitaar en een harmonica op een stoel. Ik heb 7 cd s van hem, op een paar daarvan gaat tie een beetje op de religieuze toer, dat hoeft dan weer niet van mij. Hij past een beetje in het straatje [ qua muziek]van Eric Bibb en Corrie Harris.
Johnny op 04-01-2012 18:39
Hij is een van de artiesten die ik nog wel eens in levenden lijve zou willen zien (en horen)
barnowlblues op 05-01-2012 06:49
Ik heb hem ook een keer zien optreden. Dat was een openluchtconcert in Hamburg en toen zat hij ingeklemd tussen Susan Tedeschi en Buddy Guy. Hij zorgdedaarbij ook voor het rustpuntje tussen al dat geweld. Maar bij de toegift van Buddy Guy kwamen hij en Tedeschi mee op het podium en toen liet hij zien dat ook hij op de gitaar kan vlammen.
Frenk op 05-01-2012 16:24
Een geweldige artiest. Vooral zijn countryblueswerk vind ik grandioos.
 
Greetz
Frenk
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl