barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Vegabonds - Southern Sons
Nog maar recent recenseerde ik al de eerste cd van de uit Alabama afkomstige Vegabonds en nu al ligt hun tweede, “Southern Sons”, in de winkel. Nog even ter herinnering, de Vegabonds bestaan uit Alex Cannon (gitaar, zang), Daniel Allen (zang), Bryan Harris (drums, percussie), Paul Bruens (bas), Richard Forehand (gitaar, slidegitaar, zang) en Jamie Hallen (piano, orgel, keyboards, zang). En ook hier wordt de ingezette lijn van met blues doorspekte southern rock voortgezet.
Toch begint de cd met sferische klanken. Een duister stemgeluid en dito akkoorden pakken deze draad op, maar na een minuut volgt een break en dan gaan we weer de echte rockkant op. Toch blijft “Carnival Man” een verrassend en afwisselend nummer door contrapuntische intermezzo's, haast engelachtige achtergrondzang en tussendoor dubbele gitaarsolo's a la Allman Brothers. Met “Georgia Fire” horen we weer de Vegabonds die kennen. Gewone eerlijke southern rock dus. “American Eyes” bouwt op een haast militair tromgeroffel, wordt enkele keren wat steviger en valt er steeds weer op terug. Het tempo gaat wat omhoog in “Alongside Mr. Hyde”. De slidegitaar en harmonieuze samenzang hebben hier iets weg van de Eagles.
Een nummer dat rustig als ballad begint en in een climax eindigt is “City With A Passion”, waarin in de laatste minuut het tempo flink omhoog gaat. “Since You've Been Free” is een droevige ballad met hartverscheurende zang en het gitaartandem met Alex Cannon en Richard Forehand, die er beiden tegelijk lustig op los fietsen. “Rooftop Surfin'” is een vlotte pop/rocksong, terwijl “Conscious Fog” het poppige aflegt en een regelrecht rocknummer is. “The Heist (Get Yourself In Line)” is wat melodieuzer, maar daarom niet minder rockend. Verrassende tempowisselingen zetten je af en toe wel op de verkeerde voet. Deze lijn zet zich in “Resolution” voort. De uitsmijter “The Joy We Have Found” is een rustig, traag aanvoelend, soms haast gospelachtig nummer. Een fraai staaltje van samenspel en samenzang.
 
Conclusie
Wat samenspel en samenzang betreft zit het met de Vegabonds wel goed. Toen ik de cd voor het eerst hoorde was ik een beetje teleurgesteld. Ten opzicht van de meer dan uitstekende eersteling “Dear Revolution” kon ik niet meteen een ontwikkeling ontdekken. Maar naarmate ik er meer naar begon te luisteren begonnen de songs te groeien. Het is nog steeds niet revolutionair en nieuw wat ze brengen, maar voor liefhebbers van goedgemaakte southern rock is ook dit album zeker een aanrader. 

Reacties

Frenk op 24-01-2012 13:22
Klinkt goed. Net als de eerste cd.
 
Greetz
Frenk
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl