barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Mickey Baker
Soms helpt het niet om een alleen maar een goed gitarist te zijn. Als je dan ook nog de grote onbekende bij het grote publiek blijft en ziet dat jouw collega's met eer, roem en geld gaan strijken, dan is het goed voorstelbaar dat je dat wel eens gefrustreerd over raakt. Bij Mickey Baker is precies dit gebeurd. Hij is een van de belangrijkste gitaristen uit de vijftiger jaren is en heeft geholpen de rhythm & blues om te vormen naar de rock 'n roll. Wat dat betreft kan hij makkelijk tussen Chuck Berry en Bo Diddley staan. De reden van zijn relatieve onbekendheid ligt in het feit dat veel van zijn werk niet onder zijn eigen naam is uitgebracht, omdat hij vaak begeleidde. Ook dat hij oorspronkelijk uit de jazzwereld kwam, en andere muziekvormen als calypso, mambo en r&b omarmde omdat daar geld te verdienen viel.
Op 15 oktober 1925 wordt Mickey als MacHouston Baker geboren in Louisville, Kentucky. Zijn jeugd is niet gelukkig; als hij tien jaar oud is wordt hij in een weeshuis gestopt, waar hij regelmatig wegloopt. Hij reist dan naar plaatsen als Chicago, Pittsburgh en St. Louis en hij wordt even zoveel keer teruggehaald door het personeel. Maar uiteindelijk zijn die het zat en zoeken hem niet meer. Op zijn zestiende komt hij in New York aan, waar hij gaat werken als arbeider en bordenwasser. En nadat hij veel in de biljartzalen op 26th street rond heeft gehangen wordt hij fulltime biljarter met een neiging af en toe de kleine criminaliteit in te gaan.
Als hij negentien jaar oud is is hij vastbesloten jazzmuzikant te worden. Eigenlijk wil hij trompet spelen, maar van de veertien dollar, die hij heeft gespaard kan hij bij de Bank van Lening alleen een gitaar kopen. Hij gaat naar The New York School of Music. Maar omdat het hem daar te langzaam naar zijn zin is gaat hij er weer van af en brengt hij zichzelf het gitaarspel bij. In de loop van de komende jaren neemt hij lessen bij diverse leraren. Rond 1949 heeft hij in New York zijn eigen combo en hij verdient wat geld met optredens. Maar daar merkt hij dat het publiek niet zit te wachten op progressieve jazz en al snel zit hij zonder werk. Als hij bluesgitarist Pee Wee Crayton ziet optreden en doorkrijgt dat deze daar geld mee kan verdienen besluit hij te wisselen naar de blues. Met deze optredens verdient hij weer genoeg geld om terug te keren naar New York. Daar doet hij in het begin en midden van de vijftiger jaren talloze sessies voor Atlantic, King, RCA, Decca en Okeh en is hij te horen op klassiekers als “Money Honey” en “Such A Night” van de Drifters, “Shake Rattle & Roll” van Big Joe Turner, “Mama, He Treats Your Daughter Mean” van Ruth Brown en “Whole Lot Of Shakin' Going On” van Big Maybelle. Als deel van de vaste band van Atlantic Records doet hij sessiewerk achter Nappy Brown, Ray Charles, Champion Jack Dupree, Wynonie Harris, Coleman Hawkins, Ivory Joe Hunter, Louis Jordan, King Curtis en vele anderen.
 Onder zijn eigen naam brengt hij wat singles uit en er volgt een latin-jazzachtige lp met als titel “Guitar Mambo”. Maar zijn beste werk is als helft van het duo Mickey & Sylvia. Geïnspireerd door het succes van Les Paul en Mary Ford vormt hij met een van zijn gitaarleerlingen, Sylvia Robinson, dit duo, Op hun hit “Love Is Strange” en diverse ander minder bekende nummers is Bakers bluesachtige gitaarwerk duidelijk te horen. Het is gedurfder en indringender als al het andere werk dat in de tweede helft van de vijftiger jaren wordt gemaakt. Mickey & Sylvia gaan aan het eind van de vijftiger jaren uit elkaar, hoewel ze tot halverwege de zestiger af en toe nog wat opnamen maken.
                    
In 1959 neemt Bakers het fantastische “The Wildest Guitar” op. Dit volledig instrumentale album kan makkelijk worden gerekend tot Bakers beste werk. Later dat jaar lanceert Atlantic hem in een nieuw duo onder de naam Mickey & Kitty, maar het succes kan niet worden geprolongeerd. In 1961 is hij te horen als spreker op Ike & Tina Turners eerste hit “It's Gonna Work Out Fine”.
Kort daarna heeft hij geen zin meer in de Amerikaanse platenindustrie en gedesillusioneerd verhuist hij naar Frankrijk, waar hij deel wordt van een groep jazz- en bluesmuzikanten die om dezelfde reden hun land de rug toe hebben gekeerd. Baker werkt veel samen met Franse popsterren, waaronder Ronnie Bird. In de zeventiger jaren maakt hij nog een paar moeilijk te vinden solo-albums. Verder maakt hij nog maar sporadisch nieuwe opnamen.
 
Een aanrader is zijn album uit 1961 “The Wildest Guitar” en de verzameling van Bear Family Records, “Rock With A Sock”, die een mooi overzicht geeft van Bakers werk uit de vijftiger jaren, aangevuld met wat zeldzame opnamen van Mickey & Sylvia.
Hij speelde op honderden R&B-opnamen gedurende de vijftiger en vroege zestiger jaren en kan als een van de eerste gitaargoden worden beschouwd. In 1999 krijgt hij de Pioneer Award van de Rhythm and Blues Foundation en in 2003 staat hij op de 53e plaats in de lijst '100 Greatest Guitarists Of All Time' van Rolling Stone Magazine.
Tot aan zijn dood op 27 november 2012 is Mickey Baker in de buurt van Toulouse in Frankrijk blijven. Hij overlijdt op deze datum aan nierversagen.
 

Reacties

Frenk op 01-03-2012 11:28
Eric
 
Deze naam was mij niet bekend. Klinkt erg goed, ik ga eens op zoek naar een cd van hem.
 
Greetz
Frenk
Crazy Martin op 18-08-2012 09:00
De naam had ik wel eens gehoord, maar heb mij er nooit echt in verdiept. Mooi om zijn verhaal te lezen.
 
Groet
CM
Eric op 13-12-2012 19:13

Update:

Op 27 november 2012 overlijdt Mickey Baker in zijn huis in de buurt van Toulouse aan nierversagen. Hij is 87 jaar oud geworden.

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl