barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
The 44s – Americana
'With special guest Kid Ramos' staat zelfs op de cover van dit nieuwe album van The 44s. Kennelijk is de samenwerking met deze gitarist zo goed bevallen dat hij speciaal wordt vermeld. En inderdaad heeft hij een flinke dikke vinger in de pap gehad, want naast zijn taak als producer speelt hij op alle nummers mee en is hij medeauteur van twee songs. Dat wil overigens niet zeggen dat de 44s zonder Ramos hun mannetje niet zouden staan. Ook op eigen kracht weet het viertal uit Los Angeles een behoorlijk portie muziek te maken.
“Americana” is het tweede album sinds de oprichting vijf jaar geleden. De samenstelling van de band is als volgt: zanger, gitarist Johnny Main, harmonicaman Tex Nakamura, bassist Mike Turturro en drummer J.R. Lozano. Na het debuutalbum “Boogie Disease” uit 2011 heeft de band niet stilgezeten. Op het nieuwe album staan dertien songs, waarvan twee covers en twee waar ook Ramos aan heeft meegeschreven.
 
In het intro van “Hanging Tree” laat Ramos ons denken aan Lightnin' Hopkins voordat de rest invalt en verder gaat in een onvervalste boogie. Deze wordt gevolgd door de swingende shuffle “Lady Luck” met een smaakvolle gitaarsolo van Main en fraai ondersteund door het blazerswerk van Ron Dziubla. “Cocaine” gaat, in tegenstelling tot wat de titel doet vermoeden, niet over drugs maar de verslaafdheid aan een vrouw. En dit verpakt in een lekkere blues met een hoofdrol voor de harmonica van Nakamura. Met “Dixie” maken de heren een uitstapje naar de rockabilly. Door het razendsnelle gitaarwerk van Main en de vlotte begeleiding is het een swingende song geworden. “She's Poison” gaat over gevaarlijke vrouwen. De interactie tussen gitaar en harmonica enerzijds en de wat lijzige begeleiding anderzijds geven het nummer een sinister karakter mee. Ramos' slidegitaar à la Elmore James is het begin van een onvervalste Chicagoblues in “Pleading My Case”.
Dit rauwe werk gaat naadloos over in de slowblues “Mr. Operator” met hartverscheurende zang van Main, die het gevoel met een smaakvolle gitaarsolo versterkt. Willie Dixons “You'll Be Mine” is een vrolijke uptempo jumpblues, waarin zowel Ramos als Main solo's voor hun rekening nemen. “Slip Slidn' Thang” begint met de dobro van Ramos en ontaardt in een van de diepste blues van het album. Een nummer over iemand die in de gevangenis zit en alles heeft verloren is “99 To Life”, een vlot, maar desalniettemin emotionele shuffle met een ernstige ondertoon. Deze ernst zet zich voort in “Hard Times”, een langzaam, gedragen nummer met rustige zang en harmonica. Ramos' dobro geeft het een bijzondere lading mee. Voor mij persoonlijk het best nummer van dit album. Howlin' Wolfs “Mr. Highway Man” is dan weer een vlotte shuffle, dat wordt gedragen door de harmonica van Nakamura en de typerende staccato-achtige gitaar van Main. De afsluiter “Hold On” is een vrolijk nummer, dat wordt opgefrist door de scheurende sax van Dziubla en Ramos en Main, die elkaar op gitaar afwisselen.
 
Conclusie
Het is duidelijk dat de 44s hun weg hebben gevonden. Op hun debuutalbum stonden er nog maar twee songs van eigen hand en nu zijn het er al elf. Mijn commentaar was destijds dat het allemaal niet echt origineel was (zie hier). Maar bij “Americana” neem ik dit met plezier terug.
Dit album is zeer geslaagd te noemen. Het staat vol met rauwe en eerlijke blues. Goed geschreven en gespeeld. Ik hoop dat deze lijn zich doorzet.
 

Reacties

Mike Turturro op 20-04-2012 22:32
Thanks
Can you send me the translation
 
Thank You
Michael Turturro
Mike Turturro op 22-04-2012 14:21
We're coming to Europe in August.
 
Thanks for the translation.
 
All the best
Michael
Frenk op 24-04-2012 11:25
Die moeten we dan echt in de gaten gaan houden. Goed bericht dat ze in augustus deze kant op komen, hopelijk wordt dan ook Nederland aan gedaan.
 
Greetz
Frenk
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl