barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
The Strata-Tones – Dressed Up To Fess Up
Toen ik de cd uit de envelop haalde, die mij vriendelijkerwijze door mijn muziekvriend Frank Roszak was toegestuurd, dacht ik bij het zien van de naam Strata-Tones meteen aan de fifties, aan glimmende Chevy's, parkeren bij een 'diner', meisjes in petticoats. Nog even en Fonzy (je weet wel, die uit Happy Days) zou om de hoek komen zeilen. Dat is, denk ik, niet helemaal wat oprichter Bruce Krupnik voor ogen had toen hij met de band begon. Krupnik is een behoorlijk gevestigde naam in de blues en hij heeft al geopend voor Tommy Castro en Candye Kane en ook op de grote festivals als Monterey gestaan.
Samen met drummer Rick Pittman besloot zanger/gitarist Bruce Krupnik een band op te richten, die professioneel, strak en goed gekleed de beste Blues en R&B zou gaan brengen. Hiervoor werden nog zangeres Valerie Johnson, harmonicaspeler Kevin McCracken, keyboard/Hammondspeler Ken Burton en bassist Wil Anderson aangetrokken.
Het resultaat “Dressed Up To Fess Up” ligt nu voor mij en bestaat uit acht zelfgeschreven songs en twee covers. We gaan ze eens beluisteren.
Het album begint met de lekker in het gehoor liggende shuffle “Keep On Cookin'”, een cover van BJ Thomas, is een song dat meteen laat zien waar de band toe in staat is. Al vanaf de eerste tonen is het moeilijk stil te blijven zitten. “BeBop Baby” begint met de bas van Anderson en alleen de stem van Valerie, waarna de rest van de band invalt en de song verder swingend afmaakt. Met het uptempo “Did You Ever” laten ze horen dat ze ook goed kunnen rocken en “Lovers Lost & Found” is een diepe blues met een hoofdrol voor de harmonica van McCracken. “Raggedy Annie” is gebouwd op een rumbaritme, is desbetreffend swingend en geeft Valerie de kans te laten horen hoe soepel haar stem is.
“This Old House” is een bluesshuffle, die leunt op een rauwe gitaarriff, waar de rest van de band soepel overheen musiceert en zingt. Een rustpuntje vormt de popachtige ballade “Together For Some Time”, dat wordt gevolgd door het funky “Treat You Woman Right” en het instrumentale “T.W.F.S.”, waarin de zangeres even rust krijgt en de solo's afwisselend door gitaar, harmonica en Hammondorgel worden waargenomen. Als uitsmijter volgt dan nog een live-versie van Big Mama Thorntons “Ball And Chain”, dat bij ons voornamelijk bekend is geworden in de versie van Janis Joplin. En deze voetstappen zijn moeilijk te vullen, maar Valerie Johnson doet het desondanks toch met verve. Uitstekend ondersteund door de rest van de band kreunt, schreeuwt en gromt zij zich door deze klassieker heen, het publiek net zo ademloos achterlatend als Janis Joplin het destijds deed.
 
Of het zestal eerst ging shoppen voor kleren of eerst aan de muziek ging werken vertelt het verhaal verder niet, maar het resultaat mag er zijn. Minder “Happy Days – Rock 'n Roll” als ik in eerste verwachtte, maar gelukkig meer Blues en R&B. Het is een band met volbloedmuzikanten, die elkaar goed aanvullen. En zangeres Valerie Johnson is met haar rauwe soulvolle stemgeluid het absolute geheime wapen. Ik hoop nog meer van ze te horen en zien, want de Strata-Tones zijn “smoking hot”! 

Reacties

Frenk op 12-04-2012 16:23
Wauw, wat een strot heeft die. Kreunen, schreeuwen, grommen, het is precies de goede omschrijving. Grandioos!!
Frank Roszak op 12-04-2012 17:48
Thanks Eric I really appreciate your work and taking the time to review what I send you
 
Best
F
**redrose** op 12-04-2012 20:48
Hoi
 
 
Ik wens je een fijn weekend
 
groetjes van @redrose
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl