barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Lil' Ed & the Blues Imperials – Jump Start
Met “Jump Start” hebben Li'l Ed & the Blues Imperials hun achtste cd uitgebracht sinds hun debuut in 1986. Als iemand blues drinkt, eet en ademt dan zijn het wel Ed Williams en zijn jongere halfbroer James 'Pookie' Young. Al sinds hun jeugd zitten zij er middenin. Ed speelt op zijn twaalfde gitaar, bas en drums en hun oom, de bekende slidegitarist J.B. Hutto brengt ze de fijne kneepjes bij.
De band bestaat naast de al eerder genoemde Li'l Ed (zang, gitaar) en Pookie op basgitaar uit gitarist Mike Garrett en drummer Kelly Littleton. De productie was in handen van Ed en Alligator-baas Bruce Iglauer.
“Jump Start” staat vol met de van Li'l Ed bekende vurige slidegitaar en rauwe zang, terwijl de Imperials het vuurtje nog wat opstoken. Van de veertien songs zijn er dertien door de band zelfgeschreven en de enige cover “If You Change Your Mind” is van de hand van oom en mentor J.B. Hutto.
Ed gelooft niet in een softe benadering en dat merken we meteen met de boogie “If You Were Mine”, waarmee hij opent. Het tempo blijft onverminderd hoog in het autobiografisch “Musical Mechanical Electrical Man” en “Kick Me To The Curb”. Dat het tempo ook best omlaag kan laat hij horen in de soulvol gezongen ballad “You Burnt Me”, terwijl “House Of Cards” vlotter, maar niet minder gevoelig is. Het vlotte “Born Loser” gaat in vlot tempo over in de jazzy jumpblues “Jump Right In”.
Het prachtige “Life Is A Journey” is een gevoelige ballad met een goudeerlijke tekst. “World Of Love” is weer vlotter en “Weatherman” doet mij bij vlagen denken aan Hound Dog Taylor. Dan is het de beurt aan de enige cover van het album, het door J.B. Hutto geschreven “If You Change Your Mind”, wat een fraai staaltje is van klassieke Chicagoblues. Met een intro á la Elmore James wordt de boogie “No Fast Food” ingezet. De tekst kan over voedsel gaan, maar voor de goede luisteraar zit er een diepere betekenis achter. “My Chains Are Gone” is een mooie rustige shuffle over een relatie die gelukkig is beëindigd. De afsluiter “Moratorium On Hate” heeft een politieke boodschap en de band vertelt, verpakt in een lekker in het gehoor liggende shuffle. dat zij zich te allen tijde van haat en geweld zullen afkeren.
 
Conclusie:
Ook met deze cd hebben Li'l Ed & the Blues Imperials bewezen dat zij waardige erfgenamen zijn van de Chicagostijl slidegitaristen à la Hound Dog Taylor en J.B. Hutto. Het staat vol met pure Chicagoblues en ik ben ervan overtuigd dat zij met dit album opnieuw benadrukken bij het beste horen dat de Chicago op muzikaal gebied heeft voortgebracht. 

Reacties

barnowlblues op 01-06-2012 07:43
Fout bij installeren, hersteld.
Frenk op 02-06-2012 09:58
Ja ja, good ol' Lil' Ed. Is altijd goed en heb al diverse cd's van hem in de kast staan. Ik ga dan ook maar op zoek deze.
 
Zie ik je dit weekend nog op de Bluesroute?
 
 
Greetz
Frenk
barnowlblues op 03-06-2012 14:24
Hoi Frenk
 
Bluesroute is het niet geworden, familieverplichtingen. Vanmiddag ga ik wel even naar Zoetermeer voor het optreden van Mariella Tirotto & the Blues Federation. Kan ik iedereen aanraden.
 
Groeten
Eric
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl