barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Paul Thorn – What The Hell Is Going On?

Hoewel Paul Thorn geen groentje is in de muziek is dit niet zijn eerste carrière. De in Tupelo, Mississippi geboren Thorn was in de tachtiger jaren een behoorlijk begaafd bokser. Maar na dit zo'n twaalf jaar te hebben gedaan heeft hij zijn handschoenen aan de wilgen gehangen en de gitaar opgenomen. Na zijn platendebuut in 1997 is “What The Hell Is Going On?” zijn zevende album. En voor dit album vond hij het leuk om nu niet eens eigen materiaal te gebruiken, maar dat van anderen te vertolken. En dat alles wordt verpakt in de Mississippi countrybluesstijl die wij van Thorn kennen. Het resultaat mag er zijn, maar wat verwacht je anders van iemand wiens schrijverskwaliteiten worden vergeleken met die van bv. John Hiatt. Begeleid wordt Thorn door zijn vaste band bestaande uit gitarist Bill Hinds, keyboardspeler Michael Graham, bassist Ralph Friedrichsen en drummer Jeffrey Perkins

Het eerste nummer, Lindsey Buckinghams “Don't Let Me Down Again” begint vrij popachtig en is vrij braaf totdat de slidegitaarsolo inzet en de song van het vrolijke Californië naar het rauwe Mississippi sleurt. Pauls stem doet onmiddellijk denken aan die van Randy Newman, Huey Lewis, de al genoemde Hiatt of het slepende geluid van Willie DeVille. Het geluid wordt met “Snake Farm” van Ray Wylie Hubbard pas echt smerig. Met “Shelter Me Lord” en “Shed A Little Light” gaan we even op de gospeltoer. Aangezien Thorns vader dominee was is blijkbaar toch wel iets hiervan blijven hangen. Dit wordt gevolgd door de titelsong, Elvin Bishops “What The Hell Is Going On?”. De schrijver zelf neemt de ruige gitaarpartijen voor zijn rekening.

Na al dit rauwe en zwaarmoedige spul is het vrolijke “Small Town Talk” even een verademing. Maar niet voor lang, met Paul Rodgers “Walk In My Shadow” is een stevige rocksong, dat wordt gevolgd door het gevoelig gezongen “Wrong Number”. De luchtig gespeelde slidesolo maakt er helemaal een tranentrekker van. Dan volgt “Bull Mountain Bridge” van Wild Bill Emerson. Deze bewerking geeft het een stijl, die doet denken aan die van The Band. De scherpe slidegitaar en samenzang met Delbert McClinton maken er een van de beste songs van het album van. “Jukin'” is een vlotte boogie en een lekker tussendoortje. Dan volgt de prachtig soulvol gezongen ballad “She's Got A Crush On Me” voordat we zijn aangekomen bij de afsluiter, Eli 'Paperboy' Reeds “Take My Love With You”, die hier in een swingende boogie wordt uitgevoerd.

BarnOwlBlues vindt:Het gebeurt wel vaker dat goede songwriters nummers van andere opnemen. Minder vaak komt het voor dat zij een heel album met covers opnemen. Paul Thorn heeft dat wel gedaan en heeft deze nummers zodanig bewerkt dat hij er een groot eigen stempel op heeft gedrukt. En met zijn reputatie was van tevoren eigenlijk wel duidelijk dat dit een prima album is geworden. Een absolute aanrader voor de liefhebbers van de rauwere bluesy southern rock.

 

Reacties

Billy Maddox op 13-07-2012 12:07
Eric,
 
Thanks for a cool review. Really proud of this CD and appreciate you being in our corner.
 
All the best,

Billy Maddox
paulthorn.com
PTB Touring, Inc.
Yo Man Music, Inc.
Perpetual Obscurity Records
Frenk op 13-07-2012 16:48
De clip klinkt al goed. Ben benieuwd naar de erst van de cd
 
Greetz
Frenk
Han de Tekort op 15-07-2012 09:53
Kan me bij de vorige spreker aansluiten. Erg goed.
 
Goed weekend
Han
Wouter Bisschop op 16-07-2012 11:01
Het origineel van EB blijft de beste versie, maar ook deze is niet te versmaden
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl