barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Tail Dragger & Bob Corritore – Long Time Friends In The Blues
Wie beweert dat de blues dood is moet maar eens naar deze cd luisteren. Of sowieso wat door platenmaatschappij Delta Groove wordt uitgebracht. De combinatie van zanger Tail Dragger (James Yancey Jones, zoals hij eigenlijk heet) en harmonicaman Bob Corritore is een gouden greep. Beiden zijn protegés van Howlin' Wolf en zij ontmoetten elkaar voor het eerst op 11 januari 1976 tijdens een tribute-concert voor Howlin' Wolf, die een dag na diens dood werd gehouden. De vriendschap die toen werd gesloten houdt nog steeds aan.
 
Met “Longtime Friends In The Blues” wordt deze vriendschap op cd bezegeld. Een cd met rauwe en ongepolijste Chicagoblues. Van de tien songs zijn er negen door Tail Dragger geschreven en de enige cover is een oudje van de eerste Sonny Boy Williamson. De heren worden hier ter zijde gestaan door de gitaristen Chris James en Kirk Fletcher, pianist Henry Gray, bassist Patrick Rynn en drummer Brian Fahey.
 
Vanaf de eerste tonen van de vlotte opener “I'm Worried” tot en met de uitsmijter “Please Mr. Jailer” laten de door de wol geverfde bluesmannen de jonkies eens zien hoe het moet.
Meteen al bij het eerste nummer valt op hoe het kreunende gegrom van Tail Dragger samenvalt met de klagende harmonica van Corritore. In “Sugar Mama” is te horen hoe beide gitaristen elkaar aanvullen en de door de harmonica openvallende gaten invullen. Tail Dragger en Henry Gray nemen de zang voor hun rekening, waarbij Gray's stem een mooi contrast vormt bij Tail Dragger. Een van de mooiste nummer vind ik de bijna zeven minuten lange ballad “She's Worryin' Me”. Dit komt vooral door de pure emotie die uit de stem van Tail Dragger klinkt. En dit geldt niet minder voor “Through With You”. De licks van de gitaristen, Henry Gray die zijn vingers bijna kapot slaat op de piano, Corritore's slepende harmonica die het geheel domineert en wederom de ruwe emotie van de zang. Absolute topklasse.
 
BarnOwlBlues vindt:
Een prachtig album vol met onvervalste ouderwetse Chicagoblues. Het plezier, de spontaniteit en het 'live'-gevoel spatten ervan af. De ouwetjes doen het nog best. Deze staat voorlopig in mijn persoonlijke top 10 van 2012.
 

Reacties

Frenk op 23-07-2012 15:53
Taildragger heb ik wel eens zien optreden met de band van Bob Fossen achter zich. Was een leuk optreden. De nummers van de cd klinken in ieder geval goed. Greetz Frenk
Han de Tekort op 24-07-2012 10:23
Groots, meer woorden hoeven niet. Groeten, Han
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl