barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
John Hiatt - Mystic Pinball

Hij is al jarenlang een van de beste songwriters en hoeft zich eigenlijk niet meer te bewijzen. En toch doet hij dit keer op keer. Zo ook weer op inmiddels eenentwintigste album "Mystic Pinball". Het album is gevuld met twaalf eigen songs en het zet de hoge kwaliteit voort van "Dirty Jeans And Mudslide Hymns" van vorig jaar. Het bevestigt dat de man zich net als in de negentiger jaren op een creatief hoogtepunt bevindt. Hij wordt hier door zijn vaste begeleidingsband, ook genaamd The Combo, bijgestaan: Doug Lancio (gitaar, mandoline, dobro), Kenneth Blevins (drums, percussie) en Patrick O’Hearn (bas). 

Genoeg gekletst, laten we cd maar eens opzetten. De opener "We're Alright Now" is een vlotte rocker met invloeden uit de country- en gospelmuziek. En meteen herkenbaar door de stijl en het markante stemgeluid en lichtknauwende dialect van Hiatt. Nog zo'n herkenbaar nummer is "Bite Marks", dat gaat over een bijtende vriendin, terwijl hij zelf toch meer voor de zachtaardige aanpak gaat. Het zou mij niets verbazen als de song een dubbele betekenis heeft en meer gaat over hoe men binnen relaties met elkaar omgaat. Het meer countryachtige "It All Comes Back Someday" is een song met herinneringen over een geliefde die zich op de motor heeft doodgereden. "Wood Chipper" is een morbide song, verteld door iemand die is vermoord en in een houtversnipperaar tot visvoer is vermalen. Kippenvel.... In het rockende "My Business" vertelt hij dat zijn liefje hem heeft verlaten. Eigenlijk een standaardgegeven in de muziek, maar Hiatt weet er weer iets bijzonders van te maken. Ook het volgende nummer :"I Just Don't Know What To Say" heeft hetzelfde onderwerp, maar is in dit geval gevormd als fraaie ballade. Met het rustige "I Know How To Lose You" gaat hij nog even door met het onderwerp, maar in het wat meer rockende "You're All The Reason I Need" gaat het gelukkig weer wat beter met hem en heeft zijn liefde hem weer een doel in het leven. Dat hij ook voor een stampende blues zijn hand niet omdraait wordt duidelijk met "One Of Them Damn Days", een naargeestige tekst over dronkenschap. Hiatt is wat dat betreft ervaringsdeskundige, maarstaat  inmiddels al weer jaren droog. De ballade "Wicked Grin" is een lyrische manier om te vertellen dat hij er altijd is voor zijn liefde. Dit is Hiatt op zijn best. Op een vrolijk deuntje wordt in "Give It Up" een vriend vertelt dat hij moet zorgen dat hij zijn leven op de rails moet zien te krijgen. In het sarcastisch aandoende "Blues Can't Even Find Me" horen we hoe hij beschrijft dat zijn leven aan hem voorbij vliegt, zijn vrouw hem verlaat en hij het niet meer ziet zitten.

Conclusie: Wederom een juweeltje. Hoe speelt die man het iedere keer toch weer klaar. Het hoge niveau van de vorige albums is voortgezet en ik vind dit album nog wat meer samenhangend dan zijn vorige. Muzikaal is het prima, maar wat teksten betreft is Hiatt onnavolgbaar. Het is een genot om met het boekje met songteksten de nummers aandachtig te beluisteren.

Reacties

Frenk op 26-11-2012 13:33

Helemaal mee eens, Eric. Hij is gewoon een van de grootste.

Greetz

Frenk

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl