barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Chris Thomas King

Iemand die begint met het revolutionair vernieuwen van de blues, maar zijn grootste bekendheid krijgt voor zijn stappen in de countryblues. Dat is de ironie van het leven voor Chris Thomas King. Naast muzikant heeft hij ook zijn sporen verdiend als componist, producent en acteur. Een multitalent dus. In zijn muziek is hij niet alleen beïnvloed door de blues, maar ook door de vroege hiphop en country en hij weet deze drie stijlen in een uniek geluid samen te voegen.

Chris Thomas wordt op 14 oktober 1962 geboren in Baton Rouge, Louisiana. Zijn vader is bluesmuzikant Tabby Thomas, die eigenaar is van bluesclub Tabby’s Blues Box and Heritage Hall. Hierdoor komt Chris al heel vroeg in aanraking met de blues en krijgt hij het jong met de spreekwoordelijke paplepel ingegoten. Hij staat al vroeg bekend als Rockin’ Tabby’s zoon en als wonderkind. In zijn vaders club speelt hij samen met mensen als Silas Hogan, Guitar Kelly en Clarence Edwards, drie gevestigde namen op het gebied van de swampblues. Nog voordat hij twaalf jaar oud is leert hij trompet spelen en schakelt hij later over op gitaar. Hoewel hij uit een bluesnest komt is de jonge Chris meer geïnteresseerd door rock, soul en vroege rapmuziek. Pas in zijn latere tienerjaren begint hij zich voor de blues te interesseren. Als slaggitarist begeleidt hij o.m. Lowell Fulson en Joe Tex en als tiener toert hij met mensen als Buddy Guy en B.B. King. Ergens rond 1980 toert hij door Europa met een groep artiesten, die afkomstig zijn uit Louisiana.

Bij terugkeer in de VS neemt hij een demo op, die hij zelf produceert en waarop hij de instrumenten ook allemaal zelf bespeelt. Deze demo trekt de aandacht van Arhoolie Records, die hem een contract aanbiedt. Het debuutalbum “The Beginning”, waarop Thomas zingt en bas en gitaar speelt, verschijnt in 1986. In 2001 wordt de cd door Arhoolie opnieuw uitgegeven onder de titel “It’s A Cold Ass World”. In 1989 tekent King een contract bij Warner Brothers en zijn tweede en langverwachte cd “Cry Of The Prophets” verschijnt. Vervolgens maakt hij zijn nationale televisiedebuut in de show van David Letterman.

In tegenstelling tot zijn eerste album, die zich nog in de countryblues geworteld was, verlegt hij met zijn nieuwe album de grenzen op een behoorlijke manier. Als basis gebruikt hij de blues, maar daar voegt hij vervolgens hiphop aan toe en werkt bij samples, die alleen nog maar in de dance worden gebruikt. Dit levert hem veel kritiek op van bluespuristen. Net als Miles Davis en Bob Dylan voor hem wordt hij eerst geëerd als dé redder van een muziekgenre en zodra hij een andere kant op gaat wil niemand met hem te maken hebben. Hij wordt dan ook geweerd van bluesfestivals in de VS. Hij verhuist naar Denemarken en gaat op in het vrijere klimaat dat i Europa heerst. Tijdens zijn verblijf daar neemt hij het hiphop/bluesalbum “21st Century Blues From Da Hood” op. Ook de Fransen omarmen hem en al snel volgt de rest van Europa. Met zijn Deense band toert hij door Europa en staat hij op de meeste grote festivals. Ondanks het succes in Europa verlangt Chris terug naar New Orleans. In 1995 keert hij weer terug en richt hij zijn eigen productiemaatschappij en platenlabel op. Hij plakt dan de naam ‘King’ achter zijn eigen naam. 

                    

In 2001 verschijnt King in de film “Oh Brother, Where Art Thou?”. Hij speelt de rol van de legendarische bluesman Tommy Johnson. Dit brengt hem bekendheid bij het grote publiek. De soundtrack van de film, waarop Kings versie van “Hard Time Killing Floor Blues” te horen is, staat aan de top van de hitlijsten en er zijn inmiddels meer dan 10 miljoen exemplaren van verkocht. Tijdens de opnamen voor de film heeft hij zich kennelijk zo ingeleefd als Tommy Johnson dat hij een album opneemt die volledig in stijl van zijn voorbeeld is: “Legend Of Tommy Johnson – Act 1 Genesis”. Aan het eind van 2001 heeft King de VS rondgereisd met de All Blues Tour en verschijnt hij ook in een concertfilm, dat wordt georganiseerd door de filmers Joel en Ethan Coen en de muziekproducent T-Bone Burnett. Het concert is geheel in de geest van de film en ook deze soundtrack is een groot commercieel succes. Op zijn eigen label is in 2002 het album “Dirty South Hip-Hop Blues” verschenen, waarop King blues uit de Mississippi Delta en New Orleans samen laat smelten met hiphop en dance. Naast het maken van muziek is hij in 2004 weer te zien in een film. In de kaskraker “Ray” over het leven van Ray Charles vertolkt King de rol van bluesman Lowell Fulson. 

Nadat zijn huis in New Orleans door de orkaan Katrina in 2006 volledig is verwoest maakt hij zijn meest persoonlijke album, “Rise”. Het wordt genomineerd voor een W.C. Handy Award. Na een live-album in 2008 volgt in 2011 het schitterende door de muziek uit Nashville beïnvloede “Antebellum Postcards”, een waar meesterwerk. Slechts ondersteund door drummer Jeff Mills en bassist Ryan Clute bespeelt King alle andere instrumenten (gitaren, banjo, mandoline, bas, steelguitar, piano, orgel, drums en nog een paar) zelf. Na de afgelopen in nog wat films te hebben gespeeld treedt hij in 2011 op in de tv-serie “Treme”.

Ondanks de tegenwerking van bluespuristen is Chris Thomas King zijn eigen gang blijven gaan. Als muzikant, acteur, componist, producer en eigenaar van een platenlabel. Hij heeft een heel nieuwe vorm van blues ontwikkeld, maar is niet de basis uit het oog verloren. Naast zijn werk voor muziek en film is hij mede-oprichter van The Blues Project, een liefdadigheidsinstelling die geld inzamelt voor slachtoffers van de orkaan Katrina. Tevens is hij lid van het bestuurd van de Grammy Foundation in Los Angeles. 

Chris woont afwisselend in New Orleans en Los Angels. Hij is getrouwd met Mariann Rodgers King en samen hebben zij drie kinderen.

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl