barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Big Bill Morganfield - Blues With A Mood

Een van de lasten om 'zoon van' een beroemdheid te zijn is het feit dat je 'zoon van' zult blijven. Het heeft natuurlijk zijn voordelen; er zullen makkelijker deuren voor je open gaan, die voor andere gesloten blijven. Maar een nadeel is dat je altijd vergeleken zult worden met jouw vader. En dit geldt ook voor Big Bill Morganfield, met wie altijd wel de link naar zijn pa zal worden gelegd. En dat terwijl hij hem amper heeft gekend en pas serieus met muziek is begonnen na diens overlijden. O ja, de beroemde pa is overigens Muddy Waters.

Met "Blues With A Mood" wil Big Bill Morganfield de 100e geboortedag van zijn vader herdenken, die op 4 april 1913 is geboren. Bill wordt gesteund door een verzameling prima muzikanten, namelijk Jim Horn (sax), Chuck Cotton (drums), Augie Meyers (piano), Colin Linden (gitaar), Richard 'Doc' Malone (harmonica) en Tom "Mookie" Brill (bas). Op twee 'Muddy'-songs krijgt hij tevens de assistentie van gitarist Bob Margolin en harmonicaman Steve Guyger.

Begonnen wordt de cd met "Look What You've Done" van pa Waters, waaruit blijkt dat Bill voldoende kwaliteit heeft om er een eigen stempel op te drukken. Deze wordt gevolgd door een cover van het Memphis Slim-nummer "Havin' Fun", Bills eigen compositie "Money's Gettin' Cheaper" en de Willie Dixon-song "Ooh Wee". Het is na deze vier songs duidelijk dat Big Bill uit de rijke traditie van de Chicagoblues put, maar ook invloeden uit de R&B en blues uit het zuiden van de VS zijn duidelijk hoorbaar. Van de vier cover op het album hebben we er nu drie gehoord. Hoogste tijd dus om eens naar 's mans eigen compositorische kwaliteiten te luisteren. En die zijn niet mis. "No Butter For My Grits" is een echte diepe blues over een klein probleem en "Tight Things" een lichtvoetig song op een rumbaritme met lekker saxwerk van Jim Horn. "Devil At My Door" klinkt dan weer duister en sinister en de harmonica van Malone levert een grote bijdrage aan de sfeer. De vlotte "I Feel Alright Again" en "Another Lonely Night" verlichten de sfeer dan weer. En met de afsluiters "Hot Love" en het autobiografische "Son Of The Blues" duiken we weer diep de blues in.

Conclusie: Big Bill Morganfield heeft in het verleden al bewezen dat hij zich goed overeind kan houden zonder de link naar zijn vader. Hij is een uitstekend zanger en gitarist en een prima componist. Ook dit album is hier een bewijs van.

 

Meer over Big Bill Morganfield: www.bigbillmorgenfield.net

Reacties

Frank Roszak op 12-04-2013 07:11

Hi Eric Thanks so much..RegardsFrank Roszak

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl