barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Tom McGuinness

Je zult toch maar al in bandjes hebben gespeeld voordat de Britse bluesrevival losbarstte, dan ook nog eens op enkele wereldhits te horen zijn geweest, vervolgens jouw naam zien opduiken bij allerlei bands en nu, vijftig jaar na dato, nog steeds muzikaal bezig zijn. Hoogste tijd dus om eens wat meer aandacht te schenken aan Tom McGuinness.

Op 2 december 1941 wordt Thomas John Patrick McGuinness geboren in Wimbledon (Zuid-Londen). Zijn ouders, John McGuinness en Norah Hayes zijn immigranten uit Ierland en kwamen naar Engeland op zoek naar werk. In Londen ontmoetten zij elkaar, trouwden en vestigden zich in Wimbledon, een voorstad van Londen. Tom is enig kind. Hij studeert aan Wimbledon College, een jongensschool voor 11- tot 18-jarigen die wordt geleid door Jezuïetenpaters. Het maakt van Tom een gelukkige atheïst. Tot zijn zestiende krijgt hij daar een algemene middelbare opleiding en leert van alles, zelf Latijn. Daarna specialiseert hij zich in wetenschappelijke vakken, zoals natuurkunde, scheikunde en wiskunde.

Aangestoken door het muziekvirus, dat wordt verspreid door de rock 'n roll en vooral de skifflerage in de vijftiger jaren, begint Tom op 14-jarige leeftijd met gitaar spelen. Vervolgens raakt hij  in de ban van de muziek van Buddy Holly. In de vroege jaren zestig vindt hij zijn bestemming bij de rhythm 'n blues. Hij speelt bij bandjes als the Talismen en the Ravens voordat hij zijn eigen band met de naam the Roosters opricht. Bij dit bandje spelen korte tijd achtereenvolgens de dan 18-jarige muziekbelofte Eric Clapton en Brian Jones, die later de Rolling Stones zal oprichten. Ook zanger Paul Jones maakt een tijdje deel uit van de band. Als de Roosters uiteenvalt volgt hij Paul Jones naar Manfred Mann, die zich dan net heeft omgevormd van een jazzcombo naar een R&B-band. Tom neemt de basgitaar over van Dave Richmond, die allerlei ingewikkelde partijen speelt in de trant van Charles Mingus en niet bereid is eenvoudige baslijnen te spelen die passen in de nieuwe stijl. Tom was naar eigen zeggen niet gehinderd door enige kennis van zaken, omdat hij nooit eerder basgitaar had gespeeld, en hij hield het verder simpel. Omdat hij ook aardig als schrijver uit de voeten kan wordt hij aangewezen om de hoesteksten te schrijven. Hij noemt zich dan ook de 'vervelendste' van het stel. Als eerst gitarist Mike Vickers en vervolgens zanger Paul Jones de band verlaten schakelt Tom over naar de gitaar en speelt Jack Bruce korte tijd de bas totdat Klaus Voormann dit van hem overneemt. De National Steel gitaar van Tom wordt een belangrijk onderdeel van het geluid van Manfred Mann en hij is prominent aanwezig op nummers als "Pretty Flamingo". Ook eigen composities worden door de band op de plaat gezet, waaronder de gitaarinstrumentals "L.S.D.", "One Way" en "Cubist Town".

                 

klik op de foto's voor de filmpjes

In 1969 valt Manfred Mann uiteen en Tom vormt samen met drummer Hughie Flint, die voorheen bij John Mayall speelde, Dennis Coulson op keyboards, Paul Rutherford op sax en de singer-songwriters Bennie Gallagher en Graham Lyle de band McGuinness Flint. Hiermee heeft hij twee grote hits, "When I'm Dead And Gone" en "Malt And Barley Blues". In 1971 verlaten Gallagher en Lyle de band om een eigen carrière te beginnen. Zij worden vervangen door Dixie Dean (bas/harmonica), John Bailey (gitaar) en Neil Innes (piano), maar aan het eind van het jaar valt de groep uiteen. In 1972 doet de band een doorstart met McGuinness, Flint, Dean en Coulson en brengt dat jaar "Lo And Behold" uit, een prachtig album met alleen covers van Dylan-nummers. Coulson wordt vervangen door Lou Stonebridge en met gitarist Jim Evans gaat McGuinness Flint door. Er volgen nog twee albums, maar het succes blijft uit en de band valt in 1975 definitief uiteen.

Tom gaat voor televisie werken en hij gaat aan de slag als schrijver en producer van tv-programma's. Met een programma over Jimi Hendrix, dat hij produceert en regisseert, sleept hij een prijs in de wacht. In die periode schrijft hij het boek "So You Want To Be A Rock 'n Roll Star?". Iets dat ieder beginnend popartiest zou moeten lezen. Vervolgens vraagt zijn oude maat uit Manfred Mann, Paul Jones, of hij zin heeft een band te vormen en de blues te gaan spelen. Samen richten zij de Blues Band op, waar ook Gary Fletcher, Hughie Flint en bluesveteraan Dave Kelly deel van uitmaken. Met deze band worden een aantal albums opgenomen en toert hij de hele wereld over. waarmee hij nog steeds optreedt.

Met Graham Lyle, waarmee Tom al in McGuinness Flint heeft gewerkt, schrijft hij een aantal songs voor de Blues Band. Maar niet al het materiaal is hier geschikt voor en als the Lyle McGuinness Band nemen zij halverwege de tachtiger jaren het album "Elise Elise" op met deze nummers. Er wordt niet teveel gerucht gegeven aan dit project; gewoon Tom, Graham samen met Hughie Flint, bassist Chrissie Stewart en Alan Dunn  op accordeon. Een aantal nummers vallen op en worden door andere artiesten uitgebracht. Ter gelegenheid van Toms vijftigste verjaardag wordt in 1991 de gelegenheidsband The Manfreds opgericht. Deze bestaat uit oud-leden van de band Manfred Mann zonder Manfred Mann zelf. Hier vinden we naast Tom ook Mike Hugg, Paul Jones en diens opvolger Mike d'Abo terug. Omdat kort daarop een verzamel-cd van oude Manfred Mann-hits wordt uitgebracht vraagt platenmaatschappij Universal of zij deze met een korte tour willen promoten. Die tour hebben zij gedaan en sindsdien treedt The Manfreds nog steeds zo'n zestig keer per jaar op.

                 

klik op de foto's voor de filmpjes

In oktober 2001 verschijnt Toms eerste soloalbum. Hij had in de loop van de jaren veel materiaal geschreven dat nooit was uitgebracht. Al jaren had hij het idee dit eens op te nemen en een eigen cd uit te brengen, maar het kwam er steeds niet van. Toen hij met de Manfreds op tournee was in Australië kwam iemand naar hem toe en zei dat hij Tom een goed gitarist vond en of hij het zelf niet eens tijd vond een eigen cd op te nemen. Samen met de bassist van de Manfreds, Marcus Cliffe neemt Tom in drie weken tijd het album op, genaamd "Tom McGuinness", op. In 2004 verschijnt het tweede soloalbum "Double Take". Ook is Tom politiek betrokken. Tijdens de verkiezingen van 2010 ondersteunt hij de Labour Party en in het bijzonder Bob Blizzard, de kandidaat van die partij voor het kiesdistrict Waveney.

Ook na zijn zeventigste blijft Tom actief. Hij treedt nog regelmatig op met de Blues Band en de Manfreds, blijft gitaar leren spelen, brengt tijd door met zijn vrouw en zijn  familie en heeft overal nog steeds plezier in.

 

Deze biografie is tot stand gekomen met de hulp van Tom McGuinness, die mij op een aantal punten heeft aangevuld en verbeterd. Waarvoor mijn dank (Eric Campfens)

 

Reacties

Stuart Booth op 02-08-2013 16:26
ERIC
Great stuff…….the man will be well pleased, I am sure.
And it's almost as though I can read Dutch!
I love the look of the e-version of the magian too…and all the embedded links are very cleverly – and professionally – made.
Much impressed – and grateful
We also had it hot and hit 31.5 on way back from supermarket yesterday afternoon…sticky too. But after 2012, anything is welcome
Stay in touch,
Stuart
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl