barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Felipe Cazaux - Interview 22 november 2013

Door muziekvriend MAKS A. werd ik onlangs opmerkzaam gemaakt op Felipe Cazaux, een bluesrockgitarist uit Brazilië. Ik kreeg zijn cd's toegestuurd, waarvan ik over de meest recente "Never Go Down" onlangs een recensie heb geschreven (zie hier). Ik kreeg de gelegenheid deze man te interviewen en omdat ik ook geïnteresseerd ben in Blues uit andere landen was dit een mooie gelegenheid om wat meer over Felipe Cazaux zelf en de Blues uit Brazilië te weten te komen.

Kun jij ons eerst iets over jezelf vertellen?

Ik ben geboren op 10 mei 1983 in Guararema, een stadje op het platteland net buiten São Paulo. Tegenwoordig is het een rijke stad omdat er olie is gevonden. Mijn ouders zijn beiden geboren in Rio de Janeiro, maar ik groeide op in São Paulo. Ik heb nog een zus. De rest van mijn familie woont nog steeds in Rio de Janeiro. Toen ik veertien jaar was verhuisden wij naar Fortaleza en daar woon ik nog steeds. Op mijn vierentwintigste trouwde ik en wij wonen er samen met onze honden en katten.

 

Wanneer begon je met het maken van muziek? Was de gitaar jouw eerste instrument?

Ik begon met zingen toen ik negen jaar oud was en vanaf mijn twaalfde speel ik gitaar. Mijn eerst zangervaring deed ik op in een kinderkoor, waar populaire Braziliaanse liedjes werden gezongen. Daar leerde ik mijn stem te gebruiken en werden mij zangtechnieken aangeleerd. Toen ik gitaar begon te spelen was ik in eerste instantie geïnspireerd door gitaristen als Slash en Tony Iommi.

 

Wanneer raakte je geïnteresseerd in de blues? Hoe hoorde je voor het eerste keer blues?

De blues kwam bij mij als vanzelf. Mijn vader hield van progressieve rock, maar ook van classic rock, blues, jazz, bossa nova en dergelijke. Dus vanaf mijn geboorte hoor ik deze muziek al. Een van mijn vaders favoriete gitaristen is Eric Clapton en ik leerde blues spelen door naar zijn album "From The Cradle" te luisteren. Hij luisterde ook graag naar B.B. King en een van mijn favoriete albums is "Live At The Apollo". Daarnaast luisterde ik naar Jimi Hendrix, Stevie Ray Vaughan, Muddy Waters, Buddy Guy en al die anderen.

 

Is er een levendige bluesscene in Brazilië? Zijn er bluesclubs en wordt er veel samengewerkt met andere Braziliaanse bluesartiesten? Ik ken zelf Nuno Mindelis en Alamo Leal. Komen Amerikaanse bluesartiesten op tournee door Brazilië?

In onze stad begint de scene nu vaste grond onder de voeten te krijgen. na er veel jaren aan te hebben gewerkt krijgt de blues een eigen plaats op plaatselijke feesten, in bars en zelfs in strandclubs. Dat gaat dus goed. De blues wordt vaak vermengd met classic rock. Maar het belangrijkste voor mij persoonlijk is dat muzikant nieuw materiaal schrijven, gebaseerd op de klassieke blues. En dat vind ik geweldig. In onze stad zijn geen echte bluesclubs, alleen maar rock 'n rollclubs. Maar omdat mensen er naar vragen zoeken die steeds bluesband om er te spelen. In de rest van Brazilië is de toestand over het algemeen anders. Daar zijn wel bluesfestivals en wordt de blues zelden op andere festivals gespeeld; het blijft toch underground. Deze worden door de overheid en particulieren gesponsord en er zijn ook wel Amerikaanse artiesten. Maar nooit de groten, want die zijn te duur. Er zijn veel goede Braziliaanse bluesmuzikanten, zoals Nuno Mindelis, de bekendste gitarist na Celso Blue Boy, die vorig jaar is overleden. Andere goede muzikanten zijn Fernando Noronha, Décio Caetano, Rodrigo Morcego, Lancaster, Big Joe Manfra, Big Gilson, Artur Menezes en natuurlijk Alamo Leal. Met hem heb ik een keer gespeeld toen hij tijdens een van mijn shows in Rio de Janeiro meejamde. Bands als Irmandade do Blues and Blues Etílicos zijn erg beroemd en populaire harmonicablazers - ze zijn hier gek op mondharmonica - zijn Jefferson Gonçalves, Robson Fernandes, Big Chico, Vasco Faé, Flávio Guimarães en vele anderen.

 

Wie zijn jouw grootste invloeden? Heb jij ooit met hen gespeeld?

Mijn grootste invloeden zijn de grootste gitaristen aller tijden, zoals Buddy Guy, Eric Clapton, Jimi Hendrix, Stevie Ray Vaughan, Tony Iommi, David Gilmour, Keith Richards, en bands als Led Zeppelin, de Beatles, Rolling Stones, Black Sabbath en anderen. Ik luister niet alleen naar blues, maar naar zo'n beetje van alles. Van blues tot heavy metal. Ooit heb ik gespeeld met Andreas Kisser van Sepultura, die mijn grootste invloed was toen ik begon te spelen.

Vertel me eens iets over jouw carrière. Jouw albums, optredens, Ben je als soloartiest begonnen of maakte je eerst deel uit van een andere band. Toer je alleen door Brazilië of bezocht je al andere landen?

Ik begon met het spelen in metalbands toen ik zestien jaar oud was; dat wilde ik vanaf het moment dat ik gitaar leerde spelen. Ook de meeste van mijn vrienden waren rockfans. Toen ik achttien jaar oud was belde een vriend, Wagner Andrade, mij op om te vragen of ik in zijn bluesband wilde spelen. Hij speelde harmonica, was goed op zakelijk gebied en wist ons als professionele band te verkopen. Wij bleven als band bijeen tot een aantal leden andere dingen gingen doen, zoals gitarist Rodrigo Gondin, die samen met mij songs schreef en in feite de leider van de band was, en drummer Marcelo Holanda, die nu in een hele goede bluesband, Blues Label, speelt. Ik begon mijzelf wat meer te profileren en de band volgde mij. Toen besloot ik dat ik beter als soloartiest door het leven kon gaan met een band die mij volgde in plaats van onderdeel uit te maken van een band. de harmonicaspeler verliet de band toen wij bezig waren met de opnamen voor "Help The Dog!" (2007) en we gingen door als trio met naast mijzelf Klaus Sena op bas en drummer Netto Krápula. Zij verhuisden toen met mij naar São Paulo, maar dat beviel me niet en ik keerde terug. Zij zijn gebleven en wonen er nog steeds. Toen we in 2009 in São Paulo mijn tweede album "Good Days Have Come" opnamen had ik een andere drummer, Beto Gibbs, voor de meeste songs. Netto speelde mee op drie nummers, waarvan "Bad Dreams" en "Hey Mister" het meest door het publiek worden gevraagd. Toen ik in 2009 weer terug kwam in Fortaleza begon bassist Hamilton de Castro voor mij te spelen en gingen we op zoek naar een nieuwe drummer. Vanaf 2010 speelt nu Ricardo Pinheiro van de band Renegados voor mij. Met dit trio is mijn nieuwste album "Never Go Down" opgenomen, dat weer is geproduceerd door mijn beste vriend, bassist en producent Klaus Sena.

Toen ik "Help The Dog!" in 2007 uitbracht begon ik pas op te vallen. Voorheen was ik slechts de zanger van Double Blues en men verwachtte niet een dergelijk een album van mij, omdat Rodrigo Gondin de beste muzikant van de band was. Nadat het album was uitgebracht traden we op veel festivals op en jaar op jaar werden de optredens steeds beter en professioneler. En dat werken we nu steeds verder uit.

 

Kun je me iets meer vertellen over jouw huidige band?

Mijn band bestaat nu uit Hamilton de Castro, een uitstekende bassist, die ik al ken sinds 2002 toen wij elkaar tegenkwamen bij een bekend Braziliaans Blues & Jazz Festival. Hij speelt al lang als professioneel muzikant en hij is een precieze en creatieve bassist, die altijd goed klinkt. Ook al zijn de omstandigheden niet optimaal. De drummer is Ricardo Pinheiro en ik ken hem al vanaf de tijd dat ik al tiener de rockclubs bezocht. De band Renegados was een van de beste band in de stad en hij had deze band samen met zijn broer opgericht. Hun stijl was typisch voor de bandjes uit de zestiger jaren en zijn drumstijl bevalt mij erg goed. Sinds kort hebben we er een tweede gitarist bij, Capoo Polacco. Een vriend die er plezier in heeft met ons te spelen en ritmegitaar speelt, zoals ik het graag hoor.

 

Wat zijn jouw plannen voor de toekomst?

Ervoor zorgen dat mijn carrière wordt voortgezet. Ik wil nieuwe plaatsen leren kennen waar mensen van blues- en rockmuziek genieten en daar mijn songs spelen. Dat is wel mijn doel: reizen en spelen. Dat zijn toch de twee dingen die ik het mooist vind.

Een DVD opnamen zou ook geweldig zijn. We hebben er plannen voor, maar nu zijn we eerst aan het toeren met "Never Go Down", waarvan ik denk dat het mijn beste album tot nu toe is.

 

Discografie: Help The Dog (2007), Good Days Have Come (2009), Never Go Down (2013)

Website: www.felipecazaux.com.br

 

Reacties

Maks op 26-11-2013 09:07

mooi interview!

Eric Campfens op 26-11-2013 12:04

Thanx

Eric Campfens op 26-11-2013 12:06

Thanks

Felipe Cazaux op 28-11-2013 07:34

Thanks Eric, I really appreciate that.

I hope to go to Netherlans next year, so we can meet and talk about music.
please to virtualy meet you hehehe
best regards, friend!
Kuno Mooren op 14-12-2013 18:22

Mooi stukkie Eric!

Heb even wat werk opgezocht, maar vind het tot dusver ietwat progressive rock-actig klinken,

ook niks mis mee, want die stroming bezoek ik ook erg graag.

keep up the good work!!

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl