barnowlblues.punt.nl
by Eric Campfens
Michael de Jong, Wijk bij Duurstede 16 juni 2017

Een vals slotakkoord

Toen Michael de Jong op vrijdag 16 juni jl. de prijs die hoort bij de opname in de Dutch Blues Foundation Hall of Fame in ontvangst nam, vertelde hij dat hij eindelijk een oude belofte had ingelost. In 1994 had hij staand aan diens doodkist zijn vader beloofd dat hij zijn leven niet meer zou verzieken en dat hij zou zorgen dat de naam “De Jong” met trots gedragen zou kunnen worden. Michael had een jaar ervoor na een wild leven al drank en drugs afgezworen en hij verzekerde zijn vader dat hij vanaf dat moment op de straight and narrow zou blijven.

      

Al in februari was tot ieders verbazing – en niet in de laatste plaats van de ontvanger zelf - aangekondigd dat Michael in de Hall of Fame zou worden opgenomen. Deze prijsuitreiking vond in de pauze van het laatste concert van de ‘Requiem for the Lonely’-tournee in het theatertje aan de Rijnstraat in Wijk bij Duurstede. De prijs werd hem uitgereikt door een van zijn oudste Nederlandse vrienden Willem van Dullemen. Ondanks het feit dat hij ziek was had Michael toch besloten te gaan optreden. ’s Middags om 1 uur schreef de huisarts hem rust voor, maar Michael laat zijn fans niet graag in de steek. Met extra medicijnen wist hij zich overeind te houden. Toch was te merken dat hij niet in orde was. Aan Michaels inzet heeft het niet gelegen; die geeft zich altijd voor meer dan 100%. Maar het was niet het beste optreden dat ik van hem heb meegemaakt. Hij verontschuldigde zich en vertelde dat hij zware medicatie had moeten nemen om überhaupt te kunnen optreden.

Ik heb zelf wel kritiek op de organisatie. Het optreden was uitverkocht en het zaaltje zat stampvol met door Michael uitgenodigde vrienden en betalende gasten. Ik schrijf expres zaaltje, want veel meer dan dat was het niet. Er was halverwege een piepklein podium neergezet, waarop Michael zich amper kon bewegen. Voor de door de Dutch Blues Foundation ingehuurde fotograaf Folkert Hielema, die zich in een rolstoel moet voortbewegen, was niet voor een rolstoelvriendelijke toegang gezorgd, waardoor hij door vier mannen de trap af moest worden getild. Eenmaal op zijn plaats kon hij zich niet meer bewegen, waardoor hij zijn foto’s slechts vanaf dezelfde plaats kon maken. Ook de prijsuitreiking verliep rommelig. Er werd nogal getobd met het opzetten van banners, die in de toch al beperkte ruimte behoorlijk in de weg stonden. Daarbij vind ik dat een toegangsprijs van 15 euro behoorlijk hoog als je daarbij alleen op klapstoeltjes kunt zitten.

Voor een prijs als de opname in de Blues Hall of Fame, wat toch moet doorgaan als een soort van Lifetime Achievement Award, had ik als organisatie meer moeite gedaan om op zijn minst een passende locatie te vinden. En zeker omdat dit was aangekondigd als Michael de Jongs laatste concert. Een beter afscheid heeft hij zeker verdiend.

           

Reacties

Han de Tekort op 23-06-2017 10:12

Jammer, dat zo'n carrière op zo'n manier wordt afgesloten. Dat heeft Michael de Jong inderdaad niet verdiend.

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl